16 Kasım 2023 Perşembe

 

ELDE VAR HÜZÜN -

NE KADINLAR SEVDİM

ZATEN YOKTULAR

Attila İlhan


 ELDE VAR HÜZÜN

söyleşirdik
evvelce biz bu tenhalarda
               ziyade gülüşürdük
pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha kuşlarının
ne meseller söylerdi mercan köz nargileler
        zamanlar değişti
               ayrılık girdi araya
                       hicrana düştük bugün
ah nerde gençliğimiz
sahilde savruluşları başıboş dalgaların
yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller
                                        
elde var hüzün

o şehrâyin fakat çıkar mı akıldan
çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması
sırılsıklam âşık incesaz
        kadehlerin mehtaba kaldırılması
                adeta düğün
hayat zamanda iz bırakmaz
bir boşluğa düşersin bir boşluktan
birikip yeniden sıçramak için elde var hüzün



   NE KADINLAR SEVDİM
  ZATEN YOKTULAR 
  

 Ne kadınlar sevdim zaten yoktular 
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir. 
Azıcık okşasam sanki çocuktular, 
Bıraksam korkudan gözleri sislenir. 
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular 
Böyle bir sevmek görülmemiştir. 
Hayır, sanmayın ki beni unuttular. 
Hala ara sıra mektupları gelir. 
Gerçek değildiler, birer umuttular 
Eski bir şarki, belki bir şiir 
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular. 
Yalnızlıklarımda elimden tuttular 
Uzak fısıltıları içimi ürpertir. 
Sanki gökyüzünde birer buluttular, 
Nereye kayboldular simdi kim bilir. 
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Böyle bir sevmek görülmemiştir




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder