HEM NASIL YORGUNUM
Çok uzak bir yerden,
duyanın şaştığı mesafeleri
sırtımda bacaklarımın bağını sarsan yükle aşmışım gibi,
çamurlara bata çıka dizlerim yara bere içindeymiş gibi
hedef silinip gitmiş, menzil anlamını yitirmiş gibi
yorgunum.
kabahat ne?
doğru ne?
yanlış ne?
eksik olan ne?
kim suçlu ?
sorgulasan ne çıkar, sorgulamasan ne çıkar!
Saçların dökülüyor, farkındasın
ama dazlaklıkla arasındaki sınırın kafandaki hangi saç teli koptuğunda aşılacağı gerçeğini görmek istemiyorsun.
“kendin” sanki senden uzaklaşıyor, her geçen gün bulanıklaşıyor, yabancılaşıyor gibi
halbuki sen zaten böyleydin, şimdiki kadardın
vehimlerin hakikat karşısındaki (sahi hakikat neydi) mağlubiyeti mi desek?
Yorgunluk ve aslına rücuyu neden yenmek yenilmek gibi basit bir iktidar yarışına hapsediyorsun.?
Hadi geç bunları anam babam, derin(!) tahlilleri bırak.
Yarın yok.
Şimdi, bu gün değil, biliyorsun senin için epeydir uzun bir zamandır yarın yok.
Oyunda ebe sensin; duvara yüzünü dönmüş, kolların başına dolalı gözlerini yummuşsun. Bağır! “Arkam önüm sağım solum sobe!”
Kimse yok ki!
Kantar Ekrem, Boyacıların Şerif, Süha, Şeytan Yılmaz, Çolak yavuz kimse, hiç kimse yok!
Salak, aptal, geri zekâlı hıyar! Neden anlamakta direniyorsun?
Daha sayayım mı seni terk edenleri, sonrakileri, saklanıp ta kaybolanları
Akın, Talip, Erdal, Deniz, Mahir,Sinan,Kadir
Ne çok pusuyla, kurşunla,işkenceyle, mahpusla, kanserle,prostatla falan.
Yorgunum,
hem nasıl yorgunum!
Her yanlarım dayak yemiş gibi ağrıyor
Kafam kazan gibi
yarın günlerden neydi
Pazar
“Bu gün pazar/ bu gün beni ilk defa güneşe çıkardılar/ Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün / Bu kadar benden uzak/ Bu kadar mavi / Bu kadar geniş olduğuna şaşarak,/ Kımıldamadan durdum./Sonra saygıyla toprağa oturdum,/ Dayadım sırtımı duvara,/ Bu anda ne düşmek dalgalara/Bu anda ne kavga/ ne hürriyet/ ne karım/ Toprak,güneş ve ben/ Bahtiyarım.”
Mutlu değil, bahtiyarım.
Yarın günlerden Pazar değil, pazartesi bile değil.
Kim bilir belki Salı yahut Çarşamba Perşembe gibi bir şey
Neden acaba yorgunum gibi bir şey
Alkolden de olabilir, şişmanlıktan da, sonra belki de yaşlılıktan
Bencillikten, kendini beğenmişlikten, huysuzluktan
bir bok biliyorum kuruntusundan yorgunum muhtemelen.
Çoğalsak, durmadan çoğalsak, çok kalabalık olsak,
nasıl yani?
kimse kimseye, benzemese yorulmaz mıydım diyorsun.
yarın günlerden ne diye sormaz,
alkollere, en çok da güzelim rakılara kaçmaz mıydım mı diyorsun.
hadi ordan
her zaman bir bahane bulur yorgunlar.
her zaman derin ve gösterişli bir takdim, vitrinleme, bir yalan
kaçış
“kaçma kavga et” diye suratına bağırdıklarında yarabbi şükür diyorsun ya
hey gidi ne günlere kaldık,eskiden biz kavgaya diyorsun ya…
korkak bir yorgun belki
belki hinoğlu hin bir yorgun
Öteki öfkeden kudursun diye bir yorgun belki
“burjuvazi kavgaya davet etti bizi
davetleri kabulümüzdür”
Aşk derdin ya,adına aşk derlerdi
Çok çeşit karmakarışık aşklı kadınların
memeleri
koltukaltları
kalçaları
en çok da ama her zaman, yeminle en çok da
apış araları
tüylü tüysüz
kuru nemli sırılsıklam ıslak dişilikleri
bu şehvet, bir kişiliktir üstadım, ikinciye maalesef yer yok
bir başkasına yani
“güzel dediğin hepimizin 0lmalı /yağmur misali”
yorgunluk mu yalnızlıktır, yalnızlık mı yorgunluk
eskiden, çok eskiden yorgunluklarımız olurdu, yoldaşlarımız
ne çok yoldaşlarımız omuzlarına omzumuzu yaslayıp
yalnızlığa gözyaşlarıyla meydan okuduğumuz
sahi olur muydu?
Hasan Gürkan
Ser Muharrir
29 Nisan 2010 Perşembe
27 Nisan 2010 Salı
MARİFET
Marifet hiç ezilmemek bu dünyada
Ama biçimine getirip ezerlerse
Güzel Kokmak
Kekik misali
Lavanta çiçeği misali
Fesleğen misali
Itır misali
İsa misali
Yunus misali
Tonguç misali
Nazım misali
B.R.Eyüboğlu
Ama biçimine getirip ezerlerse
Güzel Kokmak
Kekik misali
Lavanta çiçeği misali
Fesleğen misali
Itır misali
İsa misali
Yunus misali
Tonguç misali
Nazım misali
B.R.Eyüboğlu
25 Nisan 2010 Pazar
KRİKOR ZOHRAB
31 Temmuz 1908.İkinci meşrutiyetin ilanından bir hafta sonra Taksim'de büyük bir miting var.İslam ve osmanlı şehitleri anısına düzenlenen bir miting.Alanda onbinler var;türkler,ermeniler diğerleri.Hatip o ünlü konuşmasını yapıyor.Şöyle bitiyor konuşma:"O yarını bize ey osmanlı şehitleri siz gösterdiniz.Sizin kabirleriniz üzerine diz çöküp dua etmek bize vacip idi.Nerede kabirleriniz?Kabirleriniz kalbimizin vicdanımızın içindedir.Siz orada sonsuz methiye içinde yaşıyorsunuz.Sizinle birlikte hürriyet,musavat ve uhuvvet yaşıyor."
7 yıl sonra Çekes Ahmet anlatıyor:"...tuttum ayağımın altına aldım,taşla başına vura vura geberttim."
Çerkes Ahmet Teşkilatı Mahsusa'ya bağlı bir çete başıdır.Katledilen ünlü avukat,edebiyatçı,hukuk profesörü ,meclisi mebusan üyesi Krikor Zohrab'dır.1915 tehcirininyüzbinlerce kurbanından biridir
(Ali Bayramoğlu'nun yazısından kısaltıldı)
7 yıl sonra Çekes Ahmet anlatıyor:"...tuttum ayağımın altına aldım,taşla başına vura vura geberttim."
Çerkes Ahmet Teşkilatı Mahsusa'ya bağlı bir çete başıdır.Katledilen ünlü avukat,edebiyatçı,hukuk profesörü ,meclisi mebusan üyesi Krikor Zohrab'dır.1915 tehcirininyüzbinlerce kurbanından biridir
(Ali Bayramoğlu'nun yazısından kısaltıldı)
20 Nisan 2010 Salı
DUR DE'NİN ÇAĞRISI
1915’te, nüfusumuz henüz 13 milyonken, bu topraklarda 1,5 – 2 milyon Ermeni yaşıyordu. Trakya’da, Ege’de, Adana’da, Malatya’da, Van’da, Kars’ta… Samatya’da, Şişli’de, Adalar’da, Galata’da…
Mahalle bakkalımız, terzimiz, kuyumcumuz, marangozumuz, kunduracımız, yan tarladaki rençberimiz, değirmencimiz, sınıf arkadaşımız, öğretmenimiz, subayımız, emir erimiz, milletvekilimiz, tarihçimiz, bestekârımız… Arkadaşlarımızdılar. Kapı komşularımız, dert ortaklarımızdılar. Trakya’da, Ege’de, Adana’da, Malatya’da, Van’da, Kars’ta… Samatya’da, Şişli’de, Adalar’da, Galata’da…
24 Nisan 1915’te “gönderilmeye” başlandılar. Onları kaybettik. Artık yoklar. Çok büyük çoğunluğu aramızda yok. Mezarları bile yok. “Büyük Felaket”in vicdanlarımıza yüklediği “Büyük Acı” ise olanca ağırlığıyla VAR. 95 yıldır büyüyor.
Bu “Büyük Acı”yı yüreğinde hisseden bütün Türkiyelileri 1915 kurbanlarının anısı önünde saygıyla eğilmeye çağırıyoruz. Siyahlar içinde, sessizce. Ruhlarına yakacağımız mumlarla, çiçeklerle…
Çünkü bu acı BİZİM acımız. Bu yas HEPİMİZİN.
24 Nisan 2010
19.00
Mahalle bakkalımız, terzimiz, kuyumcumuz, marangozumuz, kunduracımız, yan tarladaki rençberimiz, değirmencimiz, sınıf arkadaşımız, öğretmenimiz, subayımız, emir erimiz, milletvekilimiz, tarihçimiz, bestekârımız… Arkadaşlarımızdılar. Kapı komşularımız, dert ortaklarımızdılar. Trakya’da, Ege’de, Adana’da, Malatya’da, Van’da, Kars’ta… Samatya’da, Şişli’de, Adalar’da, Galata’da…
24 Nisan 1915’te “gönderilmeye” başlandılar. Onları kaybettik. Artık yoklar. Çok büyük çoğunluğu aramızda yok. Mezarları bile yok. “Büyük Felaket”in vicdanlarımıza yüklediği “Büyük Acı” ise olanca ağırlığıyla VAR. 95 yıldır büyüyor.
Bu “Büyük Acı”yı yüreğinde hisseden bütün Türkiyelileri 1915 kurbanlarının anısı önünde saygıyla eğilmeye çağırıyoruz. Siyahlar içinde, sessizce. Ruhlarına yakacağımız mumlarla, çiçeklerle…
Çünkü bu acı BİZİM acımız. Bu yas HEPİMİZİN.
24 Nisan 2010
19.00
19 Nisan 2010 Pazartesi
MURATHAN' DAN
İKİ BIÇAK
İKİ BIÇAK SEÇ KENDİNE
BİRİ YARALAMAK İÇİN
BİRİ ÖLDÜRMEK
PUSU KUR GÖZLERİNİN
KARANLIK GÖLGESİNE
BİRİ SEVMEK İÇİN
BİRİ İHANET
İKİ YÜREK SEÇ KENDİNE
BİRİ YAŞAMAK İÇİN
BİRİ GİZLENMEK
BİR KORKAK,BİR KAÇAK,BİR FİRAR
KAÇ KİŞİSİN SEN SEVDİĞİM ÇOCUK
İÇİMDEKİ BIÇAK BİR KERE DAHA DÖNÜYOR
OLUĞU YERDE
KALIRSAN SEL BASAR YATAKLARIMI
GİDERSEN UÇURUM ÇİÇEKLERİ AÇAR KALBİMDE
KİMİ ZAMAN OLUR SEVGİLİM
İKİ BIÇAK BİLE YETMEZ TEK ÖLÜME
İKİ BIÇAK SEÇ KENDİNE
BİRİ YARALAMAK İÇİN
BİRİ ÖLDÜRMEK
PUSU KUR GÖZLERİNİN
KARANLIK GÖLGESİNE
BİRİ SEVMEK İÇİN
BİRİ İHANET
İKİ YÜREK SEÇ KENDİNE
BİRİ YAŞAMAK İÇİN
BİRİ GİZLENMEK
BİR KORKAK,BİR KAÇAK,BİR FİRAR
KAÇ KİŞİSİN SEN SEVDİĞİM ÇOCUK
İÇİMDEKİ BIÇAK BİR KERE DAHA DÖNÜYOR
OLUĞU YERDE
KALIRSAN SEL BASAR YATAKLARIMI
GİDERSEN UÇURUM ÇİÇEKLERİ AÇAR KALBİMDE
KİMİ ZAMAN OLUR SEVGİLİM
İKİ BIÇAK BİLE YETMEZ TEK ÖLÜME
14 Nisan 2010 Çarşamba
EVRİM, EM TE Jİ BİR NAKİN (SENİ UNUTMAYACAĞIZ)
"Büyüyordum... Nenem Xace'nin eteğinin altında, jandarma baskınları arasında, radyonun dibinde, duydukları haberlerle asılan yüzleri izleyerek, asılanların isimlerini duyararak, toprak yiyip, köpek kovalıyarak, telden arabalarla ıı-ınnn yaparak büyüyordum. (...)
Köy kadınları, acıyı unutturma derdine girerken daha fazla hatırlatırlardı. Hangi kadın yolda yolakta beni görse çağırıp memelerinin arasına bastırır, ben öyle üzerlerindeki kadınlık, annelik, köylülük karışımı kokuyu içime çekerken, onlar ise yazmalarının ucundan tutup gözlerini silerlerdi. Bu içli anlar, artık benimde farkında olduğum, keyif aldığım birer oyuna dönüşmüştü. Kadınları gördüğüm zaman boynumu büker,
ağır adımlarla yanlarına yaklaşır, içerleyip benide memelerine bastırmalarını beklerdim."
Evrim Alataş, Her Dağın Gölgesi Denize Düşer, Tanıklıklar, İletişim Yayınları
Köy kadınları, acıyı unutturma derdine girerken daha fazla hatırlatırlardı. Hangi kadın yolda yolakta beni görse çağırıp memelerinin arasına bastırır, ben öyle üzerlerindeki kadınlık, annelik, köylülük karışımı kokuyu içime çekerken, onlar ise yazmalarının ucundan tutup gözlerini silerlerdi. Bu içli anlar, artık benimde farkında olduğum, keyif aldığım birer oyuna dönüşmüştü. Kadınları gördüğüm zaman boynumu büker,
ağır adımlarla yanlarına yaklaşır, içerleyip benide memelerine bastırmalarını beklerdim."
Evrim Alataş, Her Dağın Gölgesi Denize Düşer, Tanıklıklar, İletişim Yayınları
12 Nisan 2010 Pazartesi
BU DÜŞ İÇİN BU DÜNYA YETMEZ
"Bireyin tanık olduğu ya da maruz kaldığı kötülüklerle dolu bir dünyaya karşı radikal bir tavır almak adına yaptığı bir seçimdir intihar"
Klaus Mann
(Thomas Mann'ın mahdumu,Sonsuzda Buluşma adlı romanın müellifi)
BAHAR
Bahar, insanı Zaman'ın boyunduruğundan kurtulmaya kışkırtır. Kendi kısacık hayatımızın penceresinden görebildiğimiz kadarı ile yetinmemeye, imkansızı düşlemeye çağırır. Bu havalar mahveder insanı. İtaatsiz,edepsiz, tenezzülsüz kılar. Şirazeden çıkarır. Hayatımızın çamurla sıvanmasına suç ortaklığı ettiğimizi; aymazlığımızla, bezginliğimizle ebedi bir yenilgiye yazıldığımızı görüveririz kuş seslerinin sarhoşluğu içinde. Bu muhteşem sarhoşluk, gerçeklik diye önümüze gerilen resmin ardına, ötelere bakmaya kışkırtır. Yoldan çıkarır. Ayrılık diye baştacı ettiğimiz esareti sorgular.
Yıldırım Türker
10 Nisan 2010
Radikal
Yıldırım Türker
10 Nisan 2010
Radikal
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)