DEDEM:
HACIHASANLARIN HASAN EFENDİ
HACIHASANLARIN HASAN EFENDİ
Hasan
Gürkan
Küçük
silik, berbat bir vesikalık, elimizde bulunan tek fotoğrafıydı. Babam tapu
kayıtlarından sökmüş. Bilgisayar yardımıyla “anlaşılır” hale getirebildik.
Hasan
dedem.
Onu
sadece anlatılanlardan tanıyorum. Kasabada bir bakkal dükkanı var, ama aile
daha çok Şahmelik köyündeki tarlaların geliriyle geçiniyor. Dükkânın üstü mescit.
Ulu cami yakın olmasına rağmen babası, belki
de dedesi çarşı esnafına kolaylık olsun
diye bağışlamış.Eğitimi medrese .Sesi güzel,hafız.Yani Kuranı ezbere okuyor.Ailenin
Şahmelik köyünden ne zaman ve hangi sebeple
göçtüğünü bilmiyorum, hangi Hasanın hacıya gidip hacı hasanlar lakabını
aldığımızı da. Köyde çiftçilik yapmamışlar. Dedelerim müderrismiş zamanın üniversitesinde
öğretmen.
Hasan
dedem evde, çevresinde ve kasabada ciddiyetiyle tanınıyor. Babam “isteklerimi
doğrudan yüzüne söylemeye çekinirdim. Anneme söylerdim o da babama iletirdi” derdi.
Yüzü gülmezdi diyorlar. Oysa bu fotoğrafta dikkatli bakıldığında bir gülümseme
gizli
Humba
Dedemle yaşıt. 1304’lü.Askerlikte acemiliklerinde “Ayşe Kadın Kışlası”nda beraberlermiş.
Kışla Bulgaristan’da bir yerde olmalı. Aklımda Gümülcüne diye kalmış.
Beş
vakit namazında ve akşamcı..Sabah evden çıkarken yelek cebine kuru ev ekmeği
kabuğu sokuşturmuşsa bu,dükkanda tezgah altı
gündüz rakısına meze anlamına geliyor.Akşam namazından sonra eve geldiğinde
babaannem çilingir sofrasını hacı hasanlar evinin ikinci kat verandasına
hazırlamış oluyor.Hasan efendi iki kadeh aperatiften sonra aşağıya aileyle
birlikte akşam yemeğine iniyor.Sofrada Babaannem.Emine nine (babaannemin
annesi) ve belden aşağısı felçli Züleyha teyze (babamın teyzesi) var.Hasan
Efendi kimi akşamlar içkiye yatsı namazından sonra bir ahbabın evindeki
sohbette devam ediyor.
Pek
çok çocuğu ya doğumdan hemen sonra, yahut birkaç aylıkken ölmüş.”Yalnız Salim
kardeşim iki yaşına kadar yaşadı. Çok güzel bir çocuktu “ diye anlatırdı babam.
Çocuklarının peş peşe ölmesinin Hasan Efendinin ruhunda ne gibi fırtınalara yol
açtığını bilmiyoruz. Babaannemin tesellisi çocuk ölümlerinin şehit ölümleri olduğu,
ölen çocuklarının hepsinin doğrudan cennete gittikleri yolundaydı.
Babam
son mohikan. Dedem onu da kaybetmekten korkuyor. El bebek gül bebek büyütülüyor,
Sokağı, oyunu,kavgayı tanımıyor.Kasabada herhangi biri çocuğunun üstüne çok
düşerse “Hacasannan Essan mı bu!” diyorlar.Okumaya gitmesine,aileden
uzaklaşmasına izin verilmiyor.