doğu çakıroğlu’nun şiirlerinden

bir demet
 

    1.  paslı bir gerçeklikte birikiyoruz

2.  LİNET

3.  kafamın içinde güvercin ölüleri,

4.  Buzul Çağı Devrimleri

5.  yılların  öncesinden
 

paslı bir gerçeklikte birikiyoruz,

küçük bir kıyıcık

payımıza düşen,

sermişiz döşeğimizi,

yorgun,

biraz hoyrat

bolca sevdalı,

bir keman sesinden,

gitmediğimiz kent

geçmediğimiz gönül kalmıyor,

bir çocukluktan geçiyoruz örneğin

elinde simit tablası,

bir topaç oluyoruz

rengarenk

çılgınca dönen,

annesinin kokusu

coşku ve günaydın

çalsın istiyoruz

yüreğimizden,

bir tren oluyoruz

vagonları özlem yüklü,

hüzünlü yağmurların ıslattığı

istasyonların

kalbinden geçiyoruz,

bir şarkı bırakıyoruz dudaklara,

Edith Piaf

buğulu bir camın ardından

dokunuyor

düşle gerçek arası,

bir ada vapuru oluyoruz

yorgun martıların konakladığı,

içinde

adasını arayan

yüzlerce aşk

yüzlerce adada demirliyoruz

umudun son limanı,

ve bir kıyıcıkta çoğalıyoruz

mavi ile ben 

LİNET

umut

bir küçük filizdir

yüreğin tozlu raflarında unutulmuş,

annenin çeyiz sandığından

duası okunmuş bir dudağın

ilk armağanıdır

yüreğine demir atan,

geleceğe sevdalı

kanaviçe bir örtünün

bedenine ilk değdiğinde

damıtılmış anne sözüdür,

gitmelisin der;

ey oğul !

toprağın rahmi daraldığında

adresini bilmediğin

yıkık kentlerden geçmelisin,

ardında karınca yuvaları

omuzlarında ince bir sızı

ağırlığınca

toprağa bastığın yeri

kanatmadan,

mor hüzünler yoldaşın,

gitmelisin,

patika yollardan sür bisikletini,

çocukluğundan yüklediğin

gülüşlerini katık et,

beyaz gecelerde

parlak yıldızlar göreceksin,

mutlu bir göğün altında

elleri yıldızlara kenetli

bir öykücü dinleyecek seni,

tuzlanmış yaraların kabuk bağlamadan

dök yüreğini,

isimsiz limanlardan

bir gemi kalkacak

yelkenleri nakış oyalı,

bilmediğin bir mevsim rüzgarı

alıp götürecek

ağzından çıkan her heceyi,

bir keman sesinin

eşlik ettiği güneşin doğuşunda

yeni bir ses duyacaksın,

umuda ve aşka ulanmış bir ses;

günaydın,

günaydın güzel bir öyküdür

annenin öptüğü yerde başlar

sonsuza kadar... 

-kafamın içinde güvercin ölüleri,

bir mezar beklerler,

kurumuş

ıssız bir çınarın altında,

taze toprak kokusu,

çocuk ellerimde ıssız zamanlar

yanarım,

sesim uzaklardan duyulur,

sağır ve kahreden gün batımlarıdır

çocukluğumdan kalan,

rüyalarımda gizlice biriktirdiğim

gökyüzü,

yeşil yol,

saman sarısı yaprak,

kızıl tenli kadın,

hiçbirisi yok aslında,

ben o yüzden

gün batımlarını hiç sevmem,

harbiyeli ruhum

her canımı acıttığında,

kafamın içinde güvercin ölüleri

sabaha dururum,

bir aşk beklerim rengini seçemediğim,

ulaşamam,

çağım boynumdaki urgan

devlet buyruğuyla dokunmuş,

tutamam,

bir devrimin çiy tanesi olarak

düşmüşüm toprağa,

avuçlarımda kızıl bir serinlik

olmadan,

yaşayamam,

toprak beni tanır,

başak taneleri de,

babamdan yadigar

karıncaya merhametim var,

sen

yüreğimde taşıdığım celladım ,

geçeceksin bütün kutsal ayetlerinden ,

güneşin doğumuna yakın

yeni çağlar devşireceksin,

içinde,

en ağır yükün

gül kokusu olduğu,

yepyeni çağlar... 

Buzul Çağı Devrimleri
diplerde
en diplerde bir çocuk ölür,
meşum bakışlı bir akbaba
insana karıştığında
tahrir meydanlarında
nil'in suyu kararır,
yedi tepeli şehrimin
minareleri kanar
kükürt bulaşığı karanfillerin
sülfürlü kokusunda,
bir cami mihrabında
plastik ilahilerin uğultusunda
Teb şehrinin kapıları kapanır,
Kızıl meydanda
güneş tutulurken
isli camlar ardından
Şekspir seslenir;
''olmak ya da olmamak''
netameli westernin nefesinde
coğrafyalar erir,
''iyi ,kötü ve çirkin'',
kötünün krallığında
bir grev gözcüsü
göz bebeklerinden vurulur,
Kapital tozlu raflarda
dirsek çürütürken
bir çiğdem beyazında
haylaz çocukların
ıslığı yankılanır,
caz türküye katışır,
kemanın sesi
sımsıkı sarılır toprağa,
havaya bir de suya
bir de yepyeni çağlara

yılların  öncesinden

özlediğin bir sandık açılır,

sararmış bir fotoğrafın

gözlerinden

bir ay geçer,

iki dudak arası

fısıltılı bir şarkı

hafifliğinde

bir keman sesi karışır

soluğuna,

içinde fotoğraflar üşür,

bir çay içmek istersin

bir boğaz kıyısında,

kadrajında martılar,

hepsi iş telaşında,

havada özgürlük kokusu

doyamadığın

çayında tek bir şeker,

içinde martılar üşür,

önünden bir gemi geçer,

sessiz bir silüete düşer ya gözlerin,

gözlerinden uzaklar geçer,

Benares'te ölünmüş bir kadın

havaya savrulan küller arasında,

içinde uzaklar üşür,

hani ellerin vardır

cennetden elma koparan,

bir keman sesini okşadığında

seninle güneşe dokunur,

iki soluk arası

bir bilinmezlikte,

içinde ellerin üşür,

bazen bir dostu özlersin

suyu özlediğin gibi,

sesin yıldızlara ulaşır,

bir yanında yaz telaşı

bir yanında hüzünlü sonbahar,

içinde bir yerlerde

dostluklar üşür,

bir şiir yazarsın

dizelerinde bir gülün ağırlığı,

gözlerinde tuhaf bir ıslaklık

yangılı bir kalem sarıya çalar,

güneşin doğumuna yakın

sigaranın dumanı

karışır zifir kokusuna,

içinde dizeler üşür.