SULAR AKMIYORDU
Hasan Gürkan
uzun, tüketici bir düşten uyandım.
yarın gidiyorum
1.
gövdemin uslanmaz hayvanı
kendime tırmanan yolları ıslak
karanlığında yutan
ormanlarım
iç dünyamın dizlerimi kanattığım
uçurumları
varoluş sebebimle dalaştığım
yüreğimin bakir kuytuları
her
şey ama her şey neden hâlâ beni acıtıyor
2.
Düşmemek için,düşüp kapaklanmamak
için, insan dayanıklılığımın sınırlarına dayandığım iklimlerden geliyorum.
Taraftım .Mağlupların öfkesinden
uzağım.
İçimi ezen - neden hâlâ- ağır bir boşluk
duygusu,tepkisiz,tembel bir uyuşukluk,hepsi bu.
3.
Benim hep zamanından önce ya gelmeyiverirse paniğiyle
senin hep zamanından sonra aşka uzak
telaşlar içinde
tırmandığın yokuşlar
yıkılmış ellerimi onaran ellerin
boğazın gece sularına gömdüğüm
öpüşlerin
omzuma en mahrem şefkatleri
fısıldayan omzun
4.
Portakal çiçeklerinin kokusu içinde
sarhoş yatağına çullanan
erkek vahşeti
vahşetin koynunda emzirdiğin
tiksinti ve isyan
küçük memelerinde içime çektiğim
ılık ten kokusu
ortancalar açtığında acılarımız bitecek
deyip
unuttuğun parklar
arabanda patlayan çocuk kahkahalarım
yatağında yanı başında kaç kere terk
edilmişliğim
yelelerine çırılçıplak yaslanıp
koşturduğum kısraklarım
kasıklarımda doyumlara terleyen
ağdalı dişiliğin
saç kurutma makinesinin gıcık homurtusu
düz saçların
karbeyaz külotların
diş fırçanla ağzıma uzattığın
yakınlık
her şey ama her şey neden hâlâ beni
acıtıyor
5.
Aptal umutlar peşindeyim, eprimiş
pişmanlıklar,cürmün olan kibarlıklar.
Ama suları akıtmayacağını
düşünmüyorum.
Geçmişimiz ağzı açık boş bir bavul
ayaklarımın dibinde.
Telefonun teline neden hâlâ
bastığımda mahalle bakkalına götürdüğün sesin ortalıklarda yoktu.
Kadınlığının unutmaya sürgün
lezzeti, neden hâlâ bir hazzı büyütüyor.
Ne aptalım! Bir hazzı.
6.
Yarın gidiyorum,bir hoşcakal diyeyim
dedim.
Odanın içinde döneniyorum.
İyi hadi güle güle demesi yakışık
almazdı.
Zamanın varsa görüşmesek de olur.
Çok isterdim ama ile başlayan
sahtekar bir cümle kurmadım.
Kamu ahlakına bulaşmama iradem/
mazeretim var.
Eve gideriz belki, sarılırız belki, öpüşürüz
belki.
Alakasız kelimelerin sağnağında
hevesim/iz kursağımızda kalır belki. Yankısı yıllar sürecek çığlıklara
savruluruz belki. Kim bilebilir?
Belkilerin efendisi sendin.
7.
Şehir uykuda.Amager’de bir otobüs
durağındayım.
Kar,soğuk ve telaşsız yağıyor.
Aşklı aşksız fark etmez bütün
evlerin suları akıyor.
Otobüs bir gelse /gelirse gelsin
/eve gidip uykuya sığınacağım.
İster misin gecenin bu saatinde
sarhoş bir yeşil ceketli sırf canı sıkılıyor diye/
iğrenç bir böceğin ürpertisi kuyruk
sokumumu yokluyor.
Sen
yatağa çıplak yüzükoyun uzandığında kuyruk sokumunun incecik tüyleri
kalçana ulanırdı.
Geçen yüzyıldan beri bu insansız
durağa bakan karşımdaki bu bina
yalnızlığımı,korkularımı,azgın hasretimi bilmiyor.
Pencerelerinde tek tük ışıklar
– İstanbul’da senin ışıklarında böyle geç
saatlere kadar- uykusuz gövdelerimizi teslim olduğun tedirginliğin sarp
kayalarına sürerdin.
8.
Birilerinin uykusu kaçmış olmalı.
Yahut alışılmış bedenlerinde
heyecanın çoktan terk ettiği bıkkın doyumlar peşindeler işer gibi.
Porno şehvetle sevişen adam boşalınca kadına sırtını dönüp horlamaya
başlıyor.Adamla alakasız hazlara kızışan kadın.yarı yolda bırakılmış amını
telaşla okşayarak işini bitirme derdinde.Bacaklarının arasına beni alsa
ısınırdım.
9.
Sen o zaman yoktun,bilmezsin.
Alexandrplatz’da bu saatlerdi.
Yapayalnız ve sarhoştum
Televizyon kulesinin dibindeki
bankların birine oturdum.
Tepemde yıldızlarla dolu cıvıl cıvıl bir gökyüzü.
Ben tam çok uzun bilmem kaç gündür
kimseyle konuşmamış,hiçbir Allah'ın
kuluna bir çift kelâm etmemiştim.
Her gece burada bıkmadan seyrettiğim
fıskiyeli havuzun ışık cümbüşünde oynaşan suları bu gece yamaçlarıma akmıyor
,bu oyunu saçma ve sıkıcı buluyorum.
Lokantadaki garson kızın adı bile meçhulüm.
Ursula,Veronika,Rosa.
Gittikçe ağdalanan bulaşık bir hüzün
çöküyor üstüme,ağlamanın eşikleri boğazımda kıl
yumağı,yutkunamıyorum.
Hüzün üstüme üstüme.
Elimi bizim köylüler gibi kulağıma
attım,yüksek perdeden yanık bir türkü tutturdum.”Karadır kaşların /ferman
yazdırır
“ Senin kaşların kara
değil,incecik,belli belirsiz.
Ama gergin kalçaların terli.
Her gece yatağa uzandığımda garson
kızın jilet değmemiş çok tüylü bacaklarını okşuyorum,boşaldığımda açlığım
azalmıyor artıyor.Vahşi apışarasını gösterse bir de memelerini kendimi daha bir
şehvetle okşayacağım.
10.
bu kocaman şehirde
kaldığım oda
marketten tuzludur sanarak aldığım
şekerli hıyar turşusu
kuyunduğum rus votkaları
kırk kere bakındığım yavan parti
gasteleri
uzun koridora dizilmiş kapılardan
girip çıkan
her milletten komşularım
dilsizdi.
belki biri çıkar gelir diye
sabahlara kadar açık bıraktığım kapım
dilsizdi.
Saçmalama deme.Kar Alexandrplatz’a
değil,Amager’da bu aşksız otobüs durağına yağıyor.
“Karanlık bir yağmur gibi canını
sıkarsa yaşamak…”
11.
Sırım gibi bir göçmen.Filistinli.Herkes
sarışın bir o, bir de ben esmeriz.başıyla etrafı kolaçan ederek ilerdeki ulu
çınarın dibine işiyor.sen bakma,insan ne kadar içerse içsin bir yanı ayık
kalır.Ufukta iki halk milisi göründü.sahte pasaportum arka
cebimde.Rahatlıyorum.Oysa Teodorakis’i ilk dinlediğim gece ne kadar
gergindim.Gece bitiverecekti.Bense zaman dursun müziğin depremi hiç bitmesin
istiyordum.Yüreğim çatlayacaksa aşktan çatlasın .Şimdi bak zaman mıhlanmış
yürümüyor.Otobüs hâlâ gelmedi.
Tivoli konser salonunu bilir misin?
Heyecandan ter içindeyim.Sana mutlaka anlatmış olmalıyım.Hiç bilmediğin bir
dilde sınırları,mayın tarlalarını,tel örgüleri,uğruna ölümlere sürüldüğümüz bez
parçalarını,derilerimizin rengini,ezan ve çan seslerini havra ve tapınak
davetlerini anlamsızlaştıran şarkılardı.Müzik gözbebeklerimin
pınarlarını kamçılıyordu.
12.
İyi ki sular akmıyordu
İyi ki yıkanamadın
Bir karış ötemde bakkaldaki sesinle
çok uzaklardasın diye yatağını terk ettim.Köşedeki berberde yeşilceketlilerden
biri dazlak kafasını kazıttırıyor,yılışık küstah gözlerine bulaşmadım
.Duraktaki aynı böceğin iğrenç ayakları sırtımda ürperiyorum.Kadın minyon.Çıtı
pıtı biri. Uzun kollarıyla havaya silinmez şarkılar nakşeden adamın önünde kuş
gibi çırpınıyor.Geniş etekleri bacaklarının rüzgarında.Kasıkları terli,
nemlenmiş külotunun buğusu yüzüme vuruyor.Bazuki çalanı kalabalık orkestranın
en önünde tek başına oturan efendiden biri. Onun notalarla bir alakası yok.son
düğmesine kadar ilikli yakalı gömleği ve briyantinli saçlarıyla Beyoğlu
meyhanelerinde “baharın gülleri açtı /
yine mahzundur bu gönlüm “ ü söyleyen romana benziyor.Kasıkları terli kadın
şarkı söyleyen erkeğin yörüngesinde hayranlıkla sevgiyle şefkatle ona eşlik
ediyordu.Kendi gövdesi dışında cisimleştirdiği sesini uzun kollu adamın
büyüsüne dolamıştı.Şarkılardan soyunarak yanıma sokuldu.Gümrah memeleri,dolgun
kalçaları,önünü boydan boya kaplamış kara tüyleriyle kuraklığıma
yayılıyor.Susuzluktan çatlamış topraklarıma hazzın şiddetini emziriyor.sahnenin
ortasında binlerce gözün önünde çırılçıplak olduğumuzu fark ediyorum.Utanmam
gerektiği geliyor aklıma ama utanmıyorum.minyon kadınla ben hiç giyinik
olmamıştık.Hep böyle anadan üryan hep böyle etimizin yalazlarında yaşamıştık.Ak
dişleri,leylak karışık ter kokan koltuk altları
bana hep ayılmak istemediğim bir sarhoşluğu taşımıştı.Karlar içinde bata
çıka Amager’deki otobüs durağına varıyoruz.Bu havada üşütüp hastalanmasından
korkuyorum.
13.
Önce otobüsün kar taneciklerini
açığa çıkaran ışığı göründü.Sonra kendisi.şoför burada her gün rastladığım
sarışınlardan.Yüzüne kibar.içeride kendilerine büzülmüş üç beş gece
yolcusu.İnsan isterse yaratır.dağları yırtar ayırır.Akmayan sulara yol verip
gövdesini aşka sunar.türküyü bitirdiğimde önüme yüzlerini görmediğim almanların
bozuk paraları düştü.Şöyle baktım.Fenikler dilsizdi.Banktan kalktım. Otobüsün
arkasına yürüdüm.kapının yanındaki koltuğa çöktüm.
Yüzün var da ne iyi bakkala
götürdüğün sesin yoktu.
Ne badirelerden geçmişiz
Bacakların ellerimi tanıyor
Kuş gibi çırpınanınki sesini boynuna
doladığı büyüden
Seninki elimin şehvetinden ıslak
İkinizi de neden hala hasretle
Özsularımız denizlerimize ulaşıyor
Sular akmıyor diye neden hâlâ
sevişmeyecektin. Terlersin diye
erkekliğimi okşamayacaktın.Ortaokullu siyah sutyenini geceliğinin altından
çıkarman bu yüzden.Onu edepsizliklerimizin şahidi iknalı fresklerin yanına
koyman bu yüzden.Ezbere bildiğim memelerini önce gözlerimden sonra
ağzımdan,sonra ellerimden,sonra göğsümden esirgemen bu yüzden.Okur seni
tanımıyor.Yüzünü kafasında dilediği gibi canlandırabilir.Yüzüne ebetteki
bendeki yüzüne bir arzunun şavkı bir uykuya sığınmış tereddüdün aczi yansıyor.Biri diğerinin siperi ey
sevgili! rolünün yamaçlarından aşağı doğru yuvarlanıyorsun. Uzaklarıma
kaçıyorum.Bedeninin en koyu esmerliği bu gece gözlerime yasak. Saçma sapan
kaçırdığın çıplak memelerini suların gürül gürül aktığı bir fırtınada iri terli
uçlarıyla kudurmuş topraklarıma salmıştın.Beynim uyuşmuştu.
Hâlbuki şimdi aklın soğumuş bir
ceset, aramızda yatıyor.
14.
Otobüs gecenin karanlığını yararak
ilerliyor.Duraklar bomboş Berlin’in yıldızları söndü.Fıskiyeli havuzda sular
akmıyor .Gırek şarkıları karanlığın sıvandığı dilsiz pencerelerde geri dönülmez
pişmanlıklar yaşıyor.Ben bir kelime bile Almanca bilmiyorum. Sesin ki bana
kadınlığının ilan edilmemiş mağaralarını uzatırdı.
Kendi bulanık sularında kayboldu.
Avuçlarım terli. Oysa ben it gibi
titriyorum.Yanımdan yok oldun.Öyle aniden.Kendime acındırsam salya sümük yalvarsam bile,başını
Piaf’tan kaldırıp boynuma atılma.
15.
sen daha gecenin başında kahve
fincanını ardına gizlenmişken
daha gece sevdiğim diyemediğim
sabahlara çok uzaklardayken
çekip gitmek vardı beceremedim
elveda benim kendime uydurduğum koca
bir yalan
aptal umutlar peşindeydim
eprimiş pişmanlıklar
cürmün olan kibarlıklar.
ekim 95 nurtepe

