"Büyüyordum... Nenem Xace'nin eteğinin altında, jandarma baskınları arasında, radyonun dibinde, duydukları haberlerle asılan yüzleri izleyerek, asılanların isimlerini duyararak, toprak yiyip, köpek kovalıyarak, telden arabalarla ıı-ınnn yaparak büyüyordum. (...)
Köy kadınları, acıyı unutturma derdine girerken daha fazla hatırlatırlardı. Hangi kadın yolda yolakta beni görse çağırıp memelerinin arasına bastırır, ben öyle üzerlerindeki kadınlık, annelik, köylülük karışımı kokuyu içime çekerken, onlar ise yazmalarının ucundan tutup gözlerini silerlerdi. Bu içli anlar, artık benimde farkında olduğum, keyif aldığım birer oyuna dönüşmüştü. Kadınları gördüğüm zaman boynumu büker,
ağır adımlarla yanlarına yaklaşır, içerleyip benide memelerine bastırmalarını beklerdim."
Evrim Alataş, Her Dağın Gölgesi Denize Düşer, Tanıklıklar, İletişim Yayınları
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder