KELİMELER

Ayşegül Çelik Şahin

Her şeyin bir adının olduğu / zamanlardı

kumaş deyip geçilmezdi./ Koltuklar için döşemelikler,

pencereler için perdelikler / kesilirdi.

Her kumaştan bez, / her kumaştan elbise

yapılmazdı. /Hepsinin bir adı vardı,

çünkü hepsi başka işe / yarardı...

Çocukları emprimeydi / mesela

sarı çiçekli desenliden / biçilmişlerdi.

Gece uykularını viskondan,

gündüz düşlerini poplinden / keserlerdi.

Mevsimleri / hep basma, hep /pamukluydu.

Yazları teyellemez,

kışların ucunu açık bırakır

mevsimlerin nakışını dışa

değil, içe getirirdi

baktı mı kendi görsün diye

Tanıdıklarının kimi vinil, / kimi polyesterdi

hatta içlerinde / tığ işiyle tutturulmuş

olanlar bile vardı / kendisi penye, kafası ajurla

örülmüş / haroşa beyinli az mı insan /tanımıştı...

Yine de ipek dostları, / jarse arkadaşları da oldu

ama bir tanesi, /işte o kadifeydi.

Gönlünce / gönlünün /her yerine koyabilirdi

istediğince / işte o / kadifeydi

ellerini üstünde gezdirince

çok derinden kalbini / duyardı

kocanı taftadan yap / demişlerdi,

çok gençti, söz dinledi, / özendi bezendi

taftadan, pırıl pırıl bir koca /edindi

gören imreniyordu ama / onunla dare düşmeye

gelmiyordu

leke tutuyor, kırışıp / buruşuyordu

fakat asıl sinir bozucu / olan

adamın eşiği yeşilken / beli sarıya çalıyordu

daha fazla dayanamadı, / bir defada söktü adamı,

küçük parçalara ayırdı,

bahçeye sarı yeşil çiçekler / yaptı.

İkinci kocasını gabardinden / istedi

severdi gabardini. / Duyanlar dudak büktü

Biçmesi zor, dikmesi daha / zor dediler,

koca kumaşı değildi bu, / gabardinden koca olmaz

dediler

Bu kez aldırış etmedi, / uğraştı didindi

leylak rengi gabardinden / bir koca yaptı kendine

Bir de hayata isim arıyordu / ketenler, şantuklar,

birbiri üstüne devriliyordu / kelimeler,

organtinleri vualler, tül / bozması şifonlar...

Ne kadar çok hayat vardı

Bulutlar pencerede yürüyor, / atlar tablolarda uyuyordu.

Dünyada kelimeden / geçilmiyordu

herşeyin adı olduğu / zamanlardı.