9 Ekim 2020 Cuma

FİGEN YÜKSEKDAĞ -YIKILACAK DUVARLAR

 


Şiir de bülbülün gözünü dağlayan asitli iğne ucudur şairi için. Bundandır her şiir şairini yansıtır. Bundan kaçış yoktur. Her iğne ucu yüreğinin kilidini açar. Boca eder ortalığa şairin

gizini, gizliliğini. Hayali umutlarının yoldaşıdır, yolda olmayı, devinim halinde olmayı sever. Figen Yüksekdağ’ın şiirleri de kendi gibidir. Doğru olan da budur zaten. Kendi yüreğinin diliyle

konuşuyor.
 
Dört yıldır, tel örgülerle çevrilmiş bir mahpus damında tutsaktır Figen Yüksekdağ. Ama o erdemli duruşunu şiirle buluşturup, bugünün sözünü, geçmişin közüne karıştırarak, söylemek istediğini söyler yine de. İnsanlığın kayıplara karışmış erdemi olan barışı, kardeşliği, eşitliği, özgürlüğü yeşertmenin peşine düşer. “Ya birlikte yanacağız/Ya da yaşayacağız sonsuza kadar” diyerek, barışa giden yolun beraberlikten geçeceğinin altını çizer.
 
Aşkın, en devrimci eylem olduğunu unutmaz Figen Yüksekdağ. “Galiba aşkı şimdi anladım/Ama ne yazık/taşmayan bir nehir gibiyim” dese de bence, yatağından taşıp, tel örgüleri, yüksek duvarları aşarak, umudunu mavilere boyamış bile. 
Üstelik “idareden habersiz.”


 

 

*Yıkılacak Duvarlar,Figen Yüksekdağ,şiir, Ceylan Yayınları 0212 532 09 56


ŞİİRLERİNDEN            

“ Bağrına taş basmak / Böyle bir şey olsa gerek / Altında ölüleri aradığın / evlerin enkazında / Ah ederken içinden / yürümeli dersin yine de / Sabırsız gözyaşlarını ertelemeli / Bakarsın yağmur sularıyla / matemleri yıkıyordur / gökten bereket sağan Berivanlar / Tandırında sabır pişirmeye başlamıştır kadınlar.”

“ Kurtarabilirsin sevdayı / erkeğin hoyrat ellerinden/ yarayı iyileştirebilirsin / şifalı direncinle “

“ Yıllar soğuk bir nehir /akıp geçti zulümlerin / yerde kalan ölülerin ardından / Unutmanın illetiyle / hatırlamanın şiddeti arasında / nefessiz kalırken insanlık / karların altında Taybet ana/ bütün kudretiyle tarihe / bakıyor hala”

“yaylım ateş altında / omuzunda çapraz isyan taşıyan/ kadınların zılgıt sesi / yanıp kavruluyordu kül gibi”

“Toprak unutur mu hiç tek bir tohumu /Deniz, düşen her damlaya sevdalı / Barışın sözleri / emeğin izleri / meydanlardan silinir mi hiç “

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder