İLK GENÇLİK ŞİİRLERİM
Hasan Gürkan
Bu şiirleri 57 yıl önce, 1966 yılında Öğretmen Okulunda öğrenciyken el yazımla yazmış, çocukluk arkadaşım Süha Nizamoğlu'na vermiştim.
İNSANLARIN USUNA ZİNCİRLİ SEVİMİZ
O insanların usuna zincirliydi ellerin
Yabansı bir elvedaydı avuçlarına tutsak
Neyleyim ben öyleyi n'etsek ne yapsak
Boş şimdi her şey, AĞLAMA işte gidiyorum
Bu ilk değil ayrılmamız
Bir selam söyledim sana, bahar yelleriyle
Al, emi
Beni
Ayrılmalarımız kahrediyor
Ölüp ölüp diriliyorum, el sallamalarında
“Gitme” deyişi kahrediyor gözlerinin
Ellerinin kucak açışı tutkularıma
Boş şimdi her şey AĞLAMA, işte gidiyorum
O insanların usuna zincirli sevimiz
Bırak gözyaşını
yakında birleşiriz
SANA NE
Gecelerin böylesine kahbe olduğunu bilmiyordum
Seni sevmekti tek bellediğim
Yağmurlar başıma yağmış
Bütün gece ağlamışım yatağımda
Sabahlar olmamış kime ne
Benim derdim beni yer geceleri
Dert benim, gece benim
Erkeksem de ağlarım senin için
Sana ne
ÖVGÜ
Aşıklar deli olur
Gönüller dolu olur
Hepsi ciddi olmaz ya
Bazen de sulu olur
ŞANS
Arzuladığım dudak
Veda akşamlarında da
Benden uzak
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder