1 Temmuz 2023 Cumartesi

RÜYA -DÜŞ

Hasan Gürkan



      Sesiniz ruhuma, gövdeme sokuluyor. Hoşuma, çok hoşuma gidiyor ve

 utanıyorum. Yalnız beni kocaman kavrıyor, en ücra köşelerinde gövdemin

 ürperiyorum. Sesiniz çırılçıplak soyuyor beni, soyundum ben.

Sizi çok istiyorum, ama neden çok istediğimi bilmiyorum. Günlerdir

 kendimin dışındayım. Hiç bir şey umurumda değil. Gövdem size gelirken

 dişileşiyor.

      Dün rüyamda gördüm. Sokakta karşılaştık. Evinize kahveye çağırdınız.

 Sesiniz buyurgandı. Hayır, diyemedim. Kapıyı açıyorsunuz, ben

 arkanızdayım. Yabancı bir adamın evinde tek başıma ne işim var! Hem onu

 doğru dürüst tanımıyorum. Ya bana zarar verirse… Kapıyı kapatır kapatmaz

 beni öpmek istediniz. Yüzümü kaçırdım. “Lütfen, istemiyorum” dedim,

 dinlemediniz. Saçlarımı kavrayıp zorla öptünüz beni. Uzun, uzun, şiddetle,

 Sesiniz, sesinizi –nasıl söylesem – duyduğumda adeta büyüleniyorum.


      Evinize içimdeki tereddütleri bastırarak geldim dudaklarımı dişleyerek.

 Ağlamak istiyordum. Salondaki gül kırmızı koltuğa oturdum. Utancımdan

 yüzünüze bakamıyordum. Ayağa kalkıp gidecek gücü bulamadım. Sinirlerim

 boşanmıştı. Ağlayarak gitmek istediğimi söyledim. Dinlemediniz,

 bacaklarımı ayırdınız. Yapmayın diye yalvarıyordum. Külotlu çorabımı

 dişlerinizle parçalayıp cinsel organımı yalıyordunuz, kendinizden

 geçmiştiniz. İçime zorla girdiniz, içim parçalandı. “Hadi kızım! “

 diyordunuz. Sesiniz, acılarıma rağmen, gövdemin her zerresine yayılıyordu.

 ”Hadi kızım!”



       Geniş yatağın kıyısındaydık. Bana bunları sevişirken anlatıyordu. İlk defa

 soyunmamıştı. Kokusu, bedeninin kokusu dipsiz bir uçurumdu. Ürkekti,

 istekliydi.

         Çırılçıplaktım, bedenimin, gövdemin belimden aşağısı bana aitti. Bunu

 görüyordum, hissediyordum. Ama hem kendim olup kendimi nasıl

 seyrettiğimi anlayamıyordum. Islaklığını, kasıklarının terini, kokusunu nasıl

 tanımazdım. Hâlbuki ilk defa mahremiyetine izin vermiştin, ilk defa

 birleşiyorduk. Yatağın ucundaydık. Dişiliğin, etinin beyazlığı, kırılgan, naif

 kişiliğine meydan okuyordu. Ayrı bir yaratıktın. Sesin gergin ve şehvetliydi.

Ağlıyordun, ağlayarak rüyanı anlatıyordun. “Ben istemiyordum,

 yalvarıyordum ama beni dinlemiyordunuz. “Hadi kızım!” diyordunuz

 “hadi!” beni bu hadiler öldürür. Ama gövdemin üst yanı bana ait değildi.

 Tanımadığım, yabancı bir yüzdü. Hiç görmemiştim.


         Ama ben onu biliyordum, babandı. Sen bunun farkında değildin, onu ben

 zannediyordun. Hayır, baban değildi, ağabeyindi. Hapishanede bir

 hücredeydik. Çıplak, soğuk beton duvarlar arasındaydık. Sen kürtaj

 masasındaydın. Hayır, kürtaj masasına benzer bir işkence tezgahıydı. Masaya

 kollarından ve bacaklarından bağlamışlardı seni. Baldırlarına kan sızıyordu.

 Yüzün darmadağınıktı. Korku etine sinmişti. Hayvani, vahşi bir ürkeklik.

Seni çekip almak istiyordum. Ellerini çözmek için koşuyordum. Ne zorluklar,

 ağırlıklar, karanlıklar içinden koşuyordum. Beni görünce istemiyordun.

“ Doktorun odasına izinsiz girilmeyeceğini bilmeniz gerekir “ diyordun bana.

 Bunu sana öğretmişlerdi. Bana öyle geliyordu. Bu buz gibi sahtekâr tavrı ona

 tehditle öğrettiler. O seni istiyor, senin kendisini kurtarmanı istiyor. Seni

 kandırıyorlar, diye haykırmak istedim, sesim çıkmadı.

Yatağın ucunda ben senin içindeydim. “Ben istemiyorum “ diye anlatıyordun,

 ağlayarak anlatıyordun. “Ama siz dinlemiyordunuz, hadi kızım diyordunuz.

 Sesiniz garip bir buyurganlık getiriyordu. Hayır, asla kaba değildiniz, ama

 bana tecavüz ediyordunuz. Sırılsıklam gövdemin belden aşağısını

 tanıyordum da…


      O hücrenin duvarı dibinde biri, evet kocan bu, salya sümük burnunu çekerek

 ağlıyordu. İşkenceden getirmişler diye düşündüm. Ama hayır, seni

 seyrederek, ağlayarak otuzbir çekiyordu.


1999 bahar Acıbadem


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder