HOŞÇA KAL
KIZIL BAYRAĞIMIZ BİZİM
Yevgeni Yevtuşenko
Danca’dan çev. Hasan Gürkan
Hoşça kal, Kızıl Bayrağımız bizim.
Sen kardeşimiz ve düşmanımızdın.
Askerin yoldaşıydın siperde,
Sen esir Avrupa'nın biricik umudu
Ama kızıl bir perde olup Gulag’ı gizledin ardında
Donmuş ölülerle doldurulmuş Gulag’ı.
Bunu neden yaptın
Kızıl Bayrağımız bizim?
Gulag
Hoşça kal Kızıl Bayrağımız bizim.
Uzan./ Dinlen şimdi./ Unutmuyoruz,
Senin kızıl ve tatlı mırıltılarının
Işığına kanan milyonları. / Unutmuyoruz,
Koyun gibi salhanelere sürdüğün kurbanları.
Ama unutmuyoruz bir de,
senin de kandırıldığın yalanları.
Hoşça kal Kızıl Bayrağımız bizim.
Söyle, / Sadece romantik bir bez parçası mıydın?
Ruhumuzdan kanımızla söküp atacağız seni.
Kızarmış gözlerimizde yaşlarımızı /tutamamamız bu yüzden.
Çünkü öyle vahşisin ki, / altın renkli sırmaların
gözbebeklerimizi kamçılıyor.
Hoşça kal, Kızıl Bayrağımız bizim.
Özgürlüğe doğru ilk adımımız,
ilk adımımız senin yaralı ipek tenine
ve kendi üzerimize doğru aptalca attığımız.
İlk adımımız kıskançlık ve kinle yarılmış üzerimize…
Hey, halkın bayrağı! / Çiğneme bir kere daha çamurları
Çiğneme bir kere daha kırılmış camları / Doktor Jivago’dan.
Hoşça kal Kızıl Bayrağımız bizim. / Esir düştün,
kaldır yumruğunu havaya, /alçaklar bir kere daha şanını
kullanmak istiyor.
İç savaşın üzerinde dalgalanıp / durasın istiyor.
Yahut, / çaresiz halk kuyruklarda /bir umudun peşinde
bekleyip dursun istiyor.
Hoşça kal Kızıl Bayrağımız bizim.
Sel gibi rüyalarımıza akıyorsun.
Sen şimdi sadece kırmızı, ince bir çizgisin
üç rusrengimizde bizim. /Kimbilir,
beyazlığın masum ellerinde /masum ellerinde mavinin
kandan arınır kızıllığın.
Hoşça kal, Kızıl Bayrağımız bizim.
İhtiyatlı ol, bizim üçrengimiz.
Nöbete dur, / “Büyük Ülke” peşinde koşan
bayrak düşmanı köpeksoyları
seni ellerine dolamasın diye.
Senin de boynuna ölüm fermanı asarlar mı
kızıl kardeşin gibi?
Seni de vururlar mı / bizim kendi kurşunlarımızla?
Senin ipek tenini de oyarlar mı /Kurşungüveler?
Hoşça kal Kızıl Bayrağımız bizim.
Çocuk saflığımızla
harpçilik oynadığımız kızıl ve beyaz orduyla.
Artık varolmayan bir ülkede doğduk biz.
Ama biz, o Atlantis’te yaşayan canlılardık, /sevildik.
Sen kızıl bayrağımız bizim.
Karaborsa esnafının seni pahalı dövizlere
seni dolarlara / seni franklara,/ seni yenlere sattığı
bir bit pazarında / çamurlar içinde yatıyorsun.
Ben değildim Çar’ın Kışlık Saray’ını zapteden.
Ben değildim Reichhstag’ı basan.
Reichhstag
Ben değildim “gominik” diye ti’ye alınan
Ama ben, / Kızıl Bayrağı okşuyorum / ve ağlıyorum.
Danca’dan çeviren: Hasan Gürkan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder