31 Mayıs 2021 Pazartesi

 

ALEXANDRPLATZ'DAKİ YALNIZLIĞIM

Hasan Gürkan

Sen o zaman yoktun,bilmezsin.Doğu Berlin Alexandrplatz’da bu saatlerdi.

Yapayalnız ve sarhoştum. Televizyon kulesinin dibindeki bankların birine oturdum. Tepemde yıldızlarla dolu cıvıl cıvıl bir gökyüzü. Ben tam çok uzun, bilmem kaç gündür kimseyle konuşmamış, hiçbir Allah'ın kuluna bir çift kelâm etmemiştim.

Partiyle görüşecektim, randevu verdiler, kimse gelmedi. Her gece burada bıkmadan seyrettiğim fıskiyeli havuzun ışık cümbüşünde oynaşan suları bu gece yamaçlarıma akmıyor ,bu oyunu saçma ve sıkıcı buluyorum.

Lokantadaki garson kızın adı bile meçhulüm. Ursula, Veronika, Rosa Gittikçe ağdalanan bulaşık bir hüzün çöküyor üstüme, ağlamanın eşikleri boğazımda kıl yumağı, yutkunamıyorum. Hüzün üstüme üstüme.

                                   Doğu Berlin Duvarı

Elimi bizim köylüler gibi kulağıma attım, yüksek perdeden yanık bir türkü tutturdum. ”Karadır kaşların /ferman yazdırır

Bu aşk beni diyar diyar gezdirir.” Senin kaşların kara değil, incecik, belli belirsiz.

Ama gergin kalçaların terli.Her gece yatağa uzandığımda garson kızın jilet değmemiş çok tüylü bacaklarını okşuyorum, boşaldığımda açlığım azalmıyor artıyor. Vahşi apışarasını gösterse bir de memelerini, kendimi daha bir şehvetle okşayacağım.

Bu kocaman şehirde kaldığım oda.Marketten tuzludur sanarak aldığım şekerli hıyar turşusu.

Kuyunduğum rus votkaları. Kırk kere bakındığım yavan parti gasteleri.Uzun koridora dizilmiş kapılardan girip çıkan

her milletten komşularım dilsizdi.

Belki biri çıkar gelir diye sabahlara kadar açık bıraktığım kapım dilsizdi. Saçmalama deme. Kar Alexandrplatz’a değil, Amager’da bu aşksız otobüs durağına yağıyor.



          Kopenhag Amager

.“Karanlık bir yağmur gibi canını sıkarsa yaşamak…”

Önce otobüsün kar taneciklerini açığa çıkaran ışığı göründü. Sonra kendisi. Şoför burada her gün rastladığım sarışınlardan. Yüzüne kibar. İçeride kendilerine büzülmüş üç beş gece yolcusu. İnsan isterse yaratır. Dağları yırtar ayırır. Akmayan sulara yol verip gövdesini aşka sunar. Türküyü bitirdiğimde önüme yüzlerini görmediğim Almanların bozuk paraları düştü. Şöyle baktım. Fenikler dilsizdi. Banktan kalktım. Otobüsün arkasına yürüdüm. Kapının yanındaki koltuğa çöktüm.

Yüzün var da ne iyi bakkala götürdüğün sesin yoktu.

Ne badirelerden geçmişiz

Bacakların ellerimi tanıyor

Kuş gibi çırpınanınki sesini boynuna doladığı büyüden

Seninki elimin şehvetinden ıslak

İkinizi de neden hala hasretle

Özsularımız denizlerimize ulaşıyor

Sular akmıyor diye neden hâlâ sevişmeyecektin. Terlersin diye erkekliğimi okşamayacaktın. Ortaokullu siyah sutyenini geceliğinin altından çıkarman bu yüzden. Onu edepsizliklerimizin şahidi iknalı fresklerin yanına koyman bu yüzden. Ezbere bildiğim memelerini önce gözlerimden sonra ağzımdan, sonra ellerimden, sonra göğsümden esirgemen bu yüzden. Okur seni tanımıyor. Yüzünü kafasında dilediği gibi canlandırabilir. Yüzüne ebetteki bendeki yüzüne bir arzunun şavkı bir uykuya sığınmış tereddüdün aczi yansıyor. Biri diğerinin siperi ey sevgili! Rolünün yamaçlarından aşağı doğru yuvarlanıyorsun. Uzaklarıma kaçıyorum. Bedeninin en koyu esmerliği bu gece gözlerime yasak. Saçma sapan kaçırdığın çıplak memelerini suların gürül gürül aktığı bir fırtınada iri terli uçlarıyla kudurmuş topraklarıma salmıştın. Beynim uyuşmuştu.

Hâlbuki şimdi aklın soğumuş bir ceset, aramızda yatıyor.


Otobüs gecenin karanlığını yararak ilerliyor. Duraklar bomboş. Berlin’in yıldızları söndü. Fıskiyeli havuzda sular akmıyor .Grek şarkıları karanlığın sıvandığı dilsiz pencerelerde geri dönülmez pişmanlıklar yaşıyor. Ben bir kelime bile Almanca bilmiyorum. Sesin ki bana kadınlığının ilan edilmemiş mağaralarını uzatırdı.

Kendi bulanık sularında kayboldu.

Avuçlarım terli. Oysa ben it gibi titriyorum. Yanımdan yok oldun. Öyle aniden. Kendime acındırsam salya sümük yalvarsam bile, başını Piaf’tan kaldırıp boynuma atılma.

Sen daha gecenin başında kahve fincanını ardına gizlenmişken

daha gece sevdiğim diyemediğim sabahlara çok uzaklardayken

çekip gitmek vardı beceremedim

elveda benim kendime uydurduğum koca bir yalan

aptal umutlar peşindeydim

eprimiş pişmanlıklar

cürmün olan kibarlıklar.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder