YAN YANA - Gökhan Çınar

Kafa Dergisi,Şubat sayısı

 

    

  
Bizi büyütmeyenler büyük adam olalım istediler. Bizi kırıp dökenler güçlü kalmayı öğütlediler. Dünyayı başımıza yıkıp gidenler başımızın çaresine bakmamızı umdular.

    Benim güzel ve yaralı kardeşim! Benden kaçma olur mu? Sessizliğini yargılamaya, acını unutturmaya, seni hazır olmadan ayağa kaldırmaya gelmedim.Merak etme!Ben seninle beraber susmaya geldim.(...)

    Duyguların kalbinin kırık tabutuna sıkışmış kalmış.Üzüntün yorulmuş.Öfken vazgeçmiş.Korkun tamamen saklanmış.Utancın seni hapsetmiş.Duyguların yoğun bakımda ama bakım veren kimse yok.

    Sırtındaki darbeler için yapabileceğim bir şey var mı?Bakalım birbirimize.Ben de sana açayım içimi.Görüp de kaçmasınlar diye sakladığım yanık izlerini.Ortalığa dökülmesin diye üstüne bastırdığım kırıkları.Kanamasın diye elimle bastırdığım yaraları.Beraber kanayalım gerekirse.Kan kardeşi olalım.

(....)

    Canım kardeşim!Bizi bu kadar çaresiz kılan ne? Kaybettiklerimiz mi? Kaybettiklerimizi geri alamıyacağımıza dair umutsuzluğumuz mu?(...)

    Şimdi seninle iki yarım olarak duruyoruz burada.Biliyorum senin eksik parçan ben değilim.Benim kayıp parçalarım da sende yok.Ben sana anlatarak tamamlanırım zannediyorum.Sen susarak bir yolunu arıyorsun.Ben sana bakmaya geldim.Ben sana bakınca belki sen içinde görmediğin bir kapıya ulaşırsın.Sen de bana bak.Belki sen bakınca eksik parçalarımdan birine ayna tutarsın.Sadece bakarak ve yalnızca susarak ama yan yana olduğumuzu bilerek iyi gelebiliriz birbirimize.(...)

*KAFA Dergisi,Şubat 2020 sayısı