12 Mart 2016 Cumartesi




DİN –İMAN-VAFTİZ – EZAN – İSİM
Hasan Gürkan









Torunlarım Adrian ve Elise Kopenhag’da kilisede vaftiz ettirildiler. Barış bunu sevgilisi Tina’nin (henüz evlenmemişti) ve ailesinin ısrarıyla yaptıklarını söylüyor. Yetişkinler yeni doğan iki bebenin Hıristiyan olduğuna karar verdiler. Fayda etmeyeceği için bir şey söylemedim.
 İnsanın birey olarak içinde yaşadığı toplumla uyum içinde olması iyidir. Ama bu hiçbir zaman, toplumun bütün  ‘değerlerine’ kayıtsız şartsız teslimiyet anlamına gelmez. Bireyle kul arasındaki fark; birincinin bütün toplumsal değerleri,  tabuları, kutsalları aklın süzgecinden geçirmesi, ikincinin önüne konan her şeyi kabulüdür. Ve insanlık tarihi, bir anlamda insanın sürüden ayrılıp birey olma için mücadelesi tarihidir.


Çin’de, Hindistan’da, Tanzanya’da, Peru’da, Danimarka’da, Türkiye’de dünyanın neresinde olursa olsun, hiçbir çocuk bir dine ve etnisiteye ait doğmaz. Yani bebek doğduğunda dini ve etnik kimliği yoktur. Öte yandan üyesi olduğu toplumda farklı dini, mezhepsel, etnik kimlikler vardır. Anne ve babası teist, ateist, etnik kültürler içinde biçimlenmiş yahut bu kimliklerden birini tercih etmiş olabilirler. Bunlar aklı başında kimsenin itiraz etmeyeceği genel geçer doğrular.
Tokat,1971 Eylülü. Annem doğumdan önce geldi. Aysel’in karnı burnunda.Devrimci olarak bizi hangi badirelerin beklediğini bilmediğimiz için, çocuk yapmak istemiyorduk.Karım daha önce bir kürtaj yaptırmıştı. Doğum kontrol hapı kullanmasına rağmen hamile kaldığını söyledi. Doktor kürtajın tehlikeli,yapmamalıyımdedi.Çaresiz doğurmaya karar verdi.



19 Eylül gece yarısı sancıları sıklaştı ve şiddetlendi.Tokat’ta O saatte ambulans,taksi falan yok. Aysel’i İtfaiye arabasıyla Devlet Hastanesi’ne kaldırdık.Doğum sabaha karşı olacakmış.Doktor,beklemeyin dedi.Annemle eve döndük.

Sabah hastaneye geldiğimizde doğum olmuştu.Annem doğumu müjdeleyen hemşire,hasta bakıcı,hademeye daha önce hazırladığı bahşişleri dağıtıyordu.

Yatakta anasının yanında saçlı, buruşuk yüzlü bir bebek, oğlan.Baba olmaya hiç hazır değildim.Şaşkınlık,garipseme,sevinç gibi duygular karmaşası içindeydim.Eve döndüğümüzde İsmet Özel’in bir şiirinden esinlenerek  “ Sarsak hır gürüyle dünyanın militanca dalaşmak için Emek  geldi dünyaya “ yazdım,günlüğüme.12 mart faşist darbesinin karanlığının sürdüğü günlerdi.



Doğumdan birkaç gün sonra babam geldi. Bebeği kucağına aldı: ”Adını ne koymayı düşünüyorsunuz” diye sordu.” “Emek” dedim. Beklemiyordu.”Yok, sermaye olsun!”diye tepki verdi.Suskunluğa sarmalanmış bir gerginlik sardı ortamı.Kız kardeşim Nurten yetişti imdada:”Emek Volkan” koyalım dedi.Uzlaştık,kabul ettik.Babam Volkan’ın Nurten’in üniversiteden tanıdığı,faşistler tarafından öldürülen Volkan Rişvanoğlu olduğunu bilmiyordu.



Bu defa babam bir hamle yaptı. “Adını geleneklere uygun koyalım” dedi. Emek’in kulağına ezan okudu ve üç defa “ senin adın Emek!” diye seslendi oğluma. Ateisttim,bunu babam da biliyordu.Ama İslami ritüele ses çıkartamadım.



Doğumdan üç beş gün sora çocuğun nüfus cüzdanını almak için Nüfus Müdürlüğüne gittim. Memur cüzdanı uzattı ve bir miktar para istedi.
“Ne parası?”
“Cüzdan parası hocam, ayrıca üstüne Kızılay Pulu yapıştırdık. Bir de içinde Almus’ta yapılacak yağlı güreşlere bilet var.”Tepem attı.
 “Bak kardeşim, devletin Nüfus Cüzdanı paralı olmaz,bu bir.Yardım isteğe bağlıdır,ben Kızılay’a yardım etmek istemiyorum,bu iki.Almus’taki yağlı güreşlere gitmeyeceğim, bu da üç.
Bir de buraya cüzdanın  ‘din’ hanesine İslam,mezhebi Hanefi yazmışsınız.Benim çocuğum hangi dini seçeceğine  reşit olunca karar verecek.Al bunu müdürüne götür,yenisini getir!”

Memur kafasını sallaya sallaya ‘ya sabır’ havasında masasını terk etti.Müdürün odasına gitti.Müdürle beraber geri döndü.
Müdür: “Koskoca lise öğretmeni olmuşsunuz,adetlerimizi bilmiyorsunuz.Üstelik baba olmuşsunuz, üç kuruşun lafı mı olur Hasan bey!” diye nutuk çekti.Ben yardım etmeyeceğimi tekrarladım.Memura öfkeyle: “sök pulları cüzdandan,güreş biletlerini de al,para alma hocadan!” dedi,sert adımlarla odasına döndü.
2008,Emecik


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder