ETRAFIM SEVDA CESETLERİYLE
DOLU *
Hasan Gürkan
Bu sevdada pek çok şey gibi,
yazma eylemi de benim özlemlerime aykırı bir yol izliyor. Sana sürekli
gerginlikler taşıdığım için söylemiyorum bunu. Eğer sevgiyi benim düşlerimdeki
gibi yaşıyor olsaydık,
ben sana gene gerginliklerle
gelecektim. Ama bunlar daha farklı bir niteliğin, iç dünyanı sınırsız ve
hesapsız açtığın, sularının benim sularıma karıştığı, günübirlik ahlaktan
arınma ve özgürleşme gayretlerimizin gerginlikleri olacaktı. O zaman , geceleri
ve sonra gündüzleri, sabahları ve öğle sonraları şimdi olduğu gibi, tüketen bir
çıkışsızlığın burgacında kıvranmayacaktık.
Senin takıldığın
kör nokta beni de kötürümleştiriyor. İçimdeki yabancıya şaşarak ve öfkeyle
bakıyorum. Çaresizlik bütün tahribatıyla günlerime, haftalarıma, aylarıma
damgasını vuruyor.
Cumartesi günü
içimde her zamanki karanlık boşlukta serseri bir mayın gibiydim. Ne aradığımı
bilmeden, o bar senin, bu bar benim dolandım. Sabaha karşı eve geldiğimde
alkolden uyuşmuş vaziyetteydim. Sızıp kalmışım. Kalktığımda gene sonu belirsiz
bir bekleyiş başladı. Yıkanırken senin üşüdüğün aklıma düşüyor. Sıcak sabunluk
ayaklarında, baldırlarında, kasıklarında, çiçeğinde dolanıyor. Seninle hemen
şimdi, burada sevişmek istiyorum. Sonra cinsellik aniden, boynu bükük
kayboluyor. Seni düşünerek giyiniyorum. Karşılaştığımızda beni elbiselerimle
de beğenesin istiyorum.
Etrafım sevda
cesetleriyle dolu. Boğazlanmış, sakatlanmış, cüzzamlaştırılıp çürümeye
terkedilmiş cesetler. Körlük, ilkellik, darlık, sığlık kol geziyor.
Aralarında bizimkini görüyorum, tüylerim diken diken.
Başlangıçtaki
kısacık dönemi saymazsak, sevdanın ondan sonrasını kendi sinir sistemimize,
bedenlerimize karşı, kendi ellerimizle yürüttüğümüz amansız bir savaş olarak
yaşadık. Aslında bunca karşı çıkar göründüğümüz kutsal aile ahlakının sınırları
içinde debeleniyoruz. Aklımızla mahkûm eder göründüğümüz barikatı, yüreğimiz ve
bedenimizle aşamıyoruz.
Bu, bumerang gibi,
dönüp sevdayı vuracak ölü noktayı aşmak için birbirimize yardımcı olmalıyız.
Peşin hükümlerden, hazır modellerden arınmış yaklaşımlar geliştirmeyi
becerebilmeliyiz. Cinsellik üzerindeki ‘ahlak’ perdesini kaldırmalıyız.
Senin aynı
zamanda hem benimle, hem öteki sevgilinle yaşamanda insan tabiatına aykırı bir
yan yok. İnsanın yüreği aynı anda birden fazla aşkı taşıyacak genişlikte ve
güçtedir. Benimle ve onunla sevişirken cinselliğini hissederek yaşamanda
yadırganacak bir taraf yok.
Sevgiyi sevgiyle
ölçmemeliyiz. Böyle bir hayatı becermezsek üçümüz arasındaki ilişki,
reddettiğimiz kutsal aile ahlakının kalıpları içine hapsoluyor.
Mart 1992
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder