18 Mayıs 2014 Pazar


KİMLİK VE VASİYET
Hasan Gürkan
 

Ne kadar süreceğini bilmediğim, kestiremediğim, bir sonbaharı yaşıyorum. 

Herkes gibi, zamanı ve mekânı ben seçmemiştim.1947 yılının 20 Eylülünde, mahalle ebesinin elinde, Tavşanlı da başlayan yolculuğum şimdilik Datça’nın Emecik köyünde sürüyor. 

Tavşanlı çocukluğumdu, Parasız yatılı Akşehir Öğretmen Okulu ilk gençliğim, Ankara Gazi Eğitim dünyanın her tarafından devrimci genç  yol arkadaşlarımla ‘göğü fethe’ kalkıştığım gençliğim oldu. Tokat gene gençliğim, evliliğim, babalığım,’adam’lığım. 

 ‘Cebimde fırkamızın biletiyle ‘çıktığım yolculuk: Moskova Parti okulu. Altı ay Reel Sosyalizm. Hem hayranlık, hem yadırgama. 

12 Eylül faşist darbesi. Yer altı: gizlilik. kaçaklık, açlık,siyasi faaliyet, partide muhaliflik. İşkence ve ölüm korkusu ile geçen dört yıl. 

Sonra 1984’de Sofya. Doğu Berlin tarikiyle siyasi göçmenliğim: Kopenhak. Yeni bir dilde ne zaman biteceğini bilmediğim-sekiz yıl süren- garipliğim. 

Sonra 1992’de Sovyetlersiz, partisiz yeniden mağlup bir İstanbul. Ceplerim intihar taslaklarıyla dolu… 

Sonra,sonra  sağa sola kopuk tespih taneleri gibi dağılan yıllar;kadınlar,alkol,aşk,şiir falan.

Yalanların en çetini,kendi kulağına fısıldadığındır.Yaşamanın amacı ne?
Sahi ,bilmem kaç kere yemek, sevişmek,uyumak,içmek,sıçmak.
Tekrarda tekrarın tekrarı falan. 

Uzunca bir süredir niyetlenip, niyetlenip caydığım bir tasarı var kafamda. Otobiyografik bir vasiyet yazmak. Peki, ama neden? Yazma niyetinin peşini bırakmayan bu edepsiz sorunun benim için, içime siner bir cevabı yok. 

Önemli biri olduğun için mi!
İlk gençliğinde yakana yapışan, ama peşinden adam gibi gitmediğin sahibi kalem olma arzun depreştiği için mi?
Başkalarına örnek olacak bir hayat(!) yaşadığın için mi!

Gibi bir sürü alaycı/yakıcı soruyla karşımda sırıtıyor şeytanım. Mahcup bir “yok canım daha neler! " dökülüyor ağzımdan ama, bir ‘ama’ çörekleniyor işte içime. 

Bugüne kadar yaşadığım hayatı eleştirel bir gözle değerlendirmek, kendimle hesaplaşmak, kan bağıyla,gönül bağıyla,dava bağıyla hayatıma giren insanların bende bıraktıkları etkileri,izleri anlatarak bir panorama çizmek,bir galeri oluşturmak gibi tumturaklı bir amaç koyuyorum önüme.
Eee,diyor şeytan,sonra? Sonrası hiç! 

Yaşlanıyorum. Yaşlanma duygusundan, belirtilerinden, kendisinden nefret ediyorum. Birkaç yıldır ölümü/ölümsüzlüğü daha farklı düşünür oldum. 

Komünistim. Geride bıraktığımız yüzyılın başında Marks ve Engels’in kapitalist sisteme getirdikleri bütün temel eleştirilerin günümüzde de geçerliliklerini koruduğuna inanıyorum. Sömürünün, baskının, savaşların olmadığı bir dünya mümkün. 

İnsanların  etnik kökenlerini,kültürlerini,düşüncelerini,felsefi ve dini inançlarını,cinsel tercihlerini özgürce ifade edip yaşadıkları, bir dünya idealine inanıyorum. 

 Ateistim. İmama, musalla taşına, belediye mezarlığına uğramadan gömülmek isterim. Yakılıp külüm denize göğe savrulsun isterim. 

Bu isteklerin  geride kalanlara yük olacağını, onlara belki aşamayacakları zorluklar çıkaracağını biliyorum.Musalla taşına götürülmek zorunda kalırsam,ne yapalım maçayı son bir kez sıkıveririz. Ama ardımdan beni öven ölüm ilanları verilmesini istemem. Kendim şimdiden ‘Elveda Hayat, Merhaba Kainat!’ başlıklı bir ölüm ilanı hazırladım. 

Ölüm!
Ölümün bu topraklarda,etrafımda kol gezdiği ,kimi zaman bir faşistin,kimi zaman bir askerin,kimi zaman bir polisin,kimi zaman işkencecinin eliyle gencecik arkadaşlarımın,yoldaşlarımın canını aldığı günlerden geliyorum.On yıllardır süren savaşın haysiyetli bir barışla sona ermesini ,gerilla veya asker Kürt Türk genç ölümlerinin bitmesini,Kürt Halkının bütün haklarının verilmesini istiyorum.

Mayıs 2006 İstanbul

.

 

3 yorum:

  1. istemek yetmiyor. Buyrun sizi kadavra yapalım. Belki kapitalizmin şarlatan biliminden 2 fare kurtarırız. Ben tıpçı değlim oraya kayıt yaptıranım. Ailene de yük olmazsın gelip alıyorlar. Bir gün en yakın üniversite hastanesinin anatomi bölümüne uğra, Ailene güvenmiyorsan yasal bir de vasiyet bırak. Bunu da Manalı Posta da yayınla.. Seninle hiç tanışmamış bir dostun.

    YanıtlaSil
  2. İyi bir öneri.Kaygılarını giderir.Yardımcı olmak arkadaşlığımızın gereğidir.

    YanıtlaSil