KİMLİK VE VASİYET
Hasan Gürkan
Ne kadar süreceğini bilmediğim, kestiremediğim, bir
sonbaharı yaşıyorum.
Herkes gibi, zamanı ve mekânı ben
seçmemiştim.1947 yılının 20 Eylülünde, mahalle ebesinin elinde, Tavşanlı da
başlayan yolculuğum şimdilik Datça’nın Emecik köyünde sürüyor.
Tavşanlı çocukluğumdu, Parasız yatılı Akşehir Öğretmen
Okulu ilk gençliğim, Ankara Gazi Eğitim dünyanın her tarafından devrimci
genç yol arkadaşlarımla ‘göğü fethe’
kalkıştığım gençliğim oldu. Tokat gene gençliğim, evliliğim,
babalığım,’adam’lığım.
‘Cebimde
fırkamızın biletiyle ‘çıktığım yolculuk: Moskova Parti okulu. Altı ay Reel
Sosyalizm. Hem hayranlık, hem yadırgama.
12 Eylül faşist darbesi. Yer altı: gizlilik. kaçaklık,
açlık,siyasi faaliyet, partide muhaliflik. İşkence ve ölüm korkusu ile geçen
dört yıl.
Sonra 1984’de Sofya. Doğu Berlin tarikiyle siyasi
göçmenliğim: Kopenhak. Yeni bir dilde ne zaman biteceğini bilmediğim-sekiz yıl
süren- garipliğim.
Sonra 1992’de Sovyetlersiz, partisiz yeniden mağlup
bir İstanbul. Ceplerim intihar taslaklarıyla dolu…
Sonra,sonra
sağa sola kopuk tespih taneleri gibi dağılan yıllar;kadınlar,alkol,aşk,şiir
falan.
Yalanların en çetini,kendi kulağına fısıldadığındır.Yaşamanın
amacı ne?
Sahi ,bilmem kaç kere yemek, sevişmek,uyumak,içmek,sıçmak.
Tekrarda tekrarın tekrarı falan.
Uzunca bir süredir niyetlenip, niyetlenip caydığım bir
tasarı var kafamda. Otobiyografik bir vasiyet yazmak. Peki, ama neden? Yazma
niyetinin peşini bırakmayan bu edepsiz sorunun benim için, içime siner bir cevabı
yok.
Önemli biri olduğun için mi!
İlk gençliğinde yakana yapışan, ama peşinden adam gibi
gitmediğin sahibi kalem olma arzun depreştiği için mi?
Başkalarına örnek olacak bir hayat(!) yaşadığın için
mi!
Gibi bir sürü alaycı/yakıcı soruyla karşımda sırıtıyor
şeytanım. Mahcup bir “yok canım daha neler! " dökülüyor ağzımdan ama, bir ‘ama’
çörekleniyor işte içime.
Bugüne kadar yaşadığım hayatı eleştirel bir gözle
değerlendirmek, kendimle hesaplaşmak, kan bağıyla,gönül bağıyla,dava bağıyla
hayatıma giren insanların bende bıraktıkları etkileri,izleri anlatarak bir
panorama çizmek,bir galeri oluşturmak gibi tumturaklı bir amaç koyuyorum
önüme.
Eee,diyor şeytan,sonra? Sonrası hiç!
Eee,diyor şeytan,sonra? Sonrası hiç!
Yaşlanıyorum. Yaşlanma duygusundan, belirtilerinden,
kendisinden nefret ediyorum. Birkaç yıldır ölümü/ölümsüzlüğü daha farklı
düşünür oldum.
Komünistim. Geride bıraktığımız yüzyılın başında Marks
ve Engels’in kapitalist sisteme getirdikleri bütün temel eleştirilerin
günümüzde de geçerliliklerini koruduğuna inanıyorum. Sömürünün, baskının,
savaşların olmadığı bir dünya mümkün.
İnsanların
etnik kökenlerini,kültürlerini,düşüncelerini,felsefi ve dini
inançlarını,cinsel tercihlerini özgürce ifade edip yaşadıkları, bir dünya
idealine inanıyorum.
Ateistim.
İmama, musalla taşına, belediye mezarlığına uğramadan gömülmek isterim. Yakılıp
külüm denize göğe savrulsun isterim.
Bu isteklerin
geride kalanlara yük olacağını, onlara belki aşamayacakları zorluklar
çıkaracağını biliyorum.Musalla taşına götürülmek zorunda kalırsam,ne yapalım
maçayı son bir kez sıkıveririz. Ama ardımdan beni öven ölüm ilanları
verilmesini istemem. Kendim şimdiden ‘Elveda Hayat, Merhaba Kainat!’ başlıklı
bir ölüm ilanı hazırladım.
Ölüm!
Ölümün bu topraklarda,etrafımda kol gezdiği ,kimi zaman
bir faşistin,kimi zaman bir askerin,kimi zaman bir polisin,kimi zaman
işkencecinin eliyle gencecik arkadaşlarımın,yoldaşlarımın canını aldığı
günlerden geliyorum.On yıllardır süren savaşın haysiyetli bir barışla sona
ermesini ,gerilla veya asker Kürt Türk genç ölümlerinin bitmesini,Kürt Halkının
bütün haklarının verilmesini istiyorum.
Mayıs 2006 İstanbul
.
istemek yetmiyor. Buyrun sizi kadavra yapalım. Belki kapitalizmin şarlatan biliminden 2 fare kurtarırız. Ben tıpçı değlim oraya kayıt yaptıranım. Ailene de yük olmazsın gelip alıyorlar. Bir gün en yakın üniversite hastanesinin anatomi bölümüne uğra, Ailene güvenmiyorsan yasal bir de vasiyet bırak. Bunu da Manalı Posta da yayınla.. Seninle hiç tanışmamış bir dostun.
YanıtlaSilSağ ol dostum,kadavramı bağışladım
Silİyi bir öneri.Kaygılarını giderir.Yardımcı olmak arkadaşlığımızın gereğidir.
YanıtlaSil