SAMAN SARISI’NDAN BERCESTELER*
Nazım Hikmet
*Saman Sarısı, Nazım’ın karısı Vera Tulyokova için yazdığı uzun bir şiir.
Üstadın son Şiirlerinden.
Bana göre Nazım’ın en güzel, en iyi şiiri. Ben
bu uzun şiirde en
çok beğendiğim
mısraları aldım buraya. Ama şiirin
bütününü de yayınlayacağım.
hasan gürkan
“genç bir kadın uyuyordu alacakaranlıkta alt ranzada/saçları
saman sarısı kirpikleri mavi/
kırmızı dolgun dudaklarıysa şımarık ve somurtkandı”
kırmızı dolgun dudaklarıysa şımarık ve somurtkandı”
“ve sen bundan dolayı / bir resimdin açık maviyle
çizilmiş belki de bir taş bebektin /
belki bir pırıltıydın düşümden damlamış sol mememin üstüne /
uyuyordun alacakaranlıkta alt ranzada / ak boynun uzundu yuvarlaktı”
belki bir pırıltıydın düşümden damlamış sol mememin üstüne /
uyuyordun alacakaranlıkta alt ranzada / ak boynun uzundu yuvarlaktı”
“ayrılık masanın üstündeydi kahve bardağınla
limonatamın arasında /
onu oraya sen koydun”
onu oraya sen koydun”
“ayrılık kurtulmuştu yerçekiminden ağırlığı yoktu tüy
gibiydi diyemem /
tüyün de ağırlığı var ayrılığın ağırlığı yoktu ama kendisi vardı”
tüyün de ağırlığı var ayrılığın ağırlığı yoktu ama kendisi vardı”
“vakıt hızla ilerliyor gece yarıları ışıklarını yeni
söndürmüş bir vapur /
iskelesi gibi arkada kaldı”
iskelesi gibi arkada kaldı”
“sen yoksun / yeryüzünün en güzel şehirlerinden biri
boşaldı /
içinden elini çektiğin bir eldiven gibi boşaldı”
içinden elini çektiğin bir eldiven gibi boşaldı”
“saçları saman
sarısı kirpikleri mavi / elleriyse gümüş şamdanlarda mumlardı”
“ve ayrılık parmaklarımızın birbirine ilk değişinde
başlamıştı çoktan /
ama yine de ansızın yitirdim seni”
ama yine de ansızın yitirdim seni”
“gözünde türkülerin boyu kilometre kilometre ölümün
boyu bir karış”
“güzeli kadın milleti erkeklerden önce görür ve
unutmaz”
“oralarda on dokuz yaşıma rastladım / birbirimizi bir
de tanıdık /
oysa birbirimizin yüzünü görmüşlüğümüz yoktu fotoğraflarımızı bile /
ama yine de birbirimizi bir de tanıdık şaşmadık el sıkışmak istedik/
ama ellerimiz birbirine dokunamıyor aramızda kırk yıllık zaman duruyor” “Kübalı bir balerinle karşılaştım ikinci katta karlı pencerelerde/
taze esmer bir yalaza gibi geçti alnımın üzerinden”
oysa birbirimizin yüzünü görmüşlüğümüz yoktu fotoğraflarımızı bile /
ama yine de birbirimizi bir de tanıdık şaşmadık el sıkışmak istedik/
ama ellerimiz birbirine dokunamıyor aramızda kırk yıllık zaman duruyor” “Kübalı bir balerinle karşılaştım ikinci katta karlı pencerelerde/
taze esmer bir yalaza gibi geçti alnımın üzerinden”
“mitralyözü türküleştiren türküleri mitralyözleştiren
el /
yalansız hürriyetin eli / Fidel’in sıktığı el”
yalansız hürriyetin eli / Fidel’in sıktığı el”
“omuzları miğferleri vardı ama başları yoktu
/omuzlarıyla miğferlerinin arası boşluktu / hatta yakaları boyunları vardı ama
başları yoktu /ölümlerine ağlanmayan askerlerdendiler”
“sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin / işin
kolayına kaçmadan ama /
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil /
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolanan kırmızı balığınkini”
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil /
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolanan kırmızı balığınkini”
“bizim zanaatları
düşünüyorum şiirciliği resimciliği çalgıcılığı filan
düşünüyorum ve anlıyorum ki / bir ulu ırmak akıyor insan eli ilk mağaraya ilk bizonu çizdiğinden beri”
düşünüyorum ve anlıyorum ki / bir ulu ırmak akıyor insan eli ilk mağaraya ilk bizonu çizdiğinden beri”
“Paris’te
bir kestane ağacı olacak / Paris’in ilk kestanesi Paris kestanelerinin atası
İstanbul’dan gelip yerleşmiş Paris’e Boğaz sırtlarından
hâlâ sağ mıdır bilmem sağsa iki yüz yaşında filân olmalı
gidip elini öpmek isterdim
varıp gölgesinde yatsak isterdim bu kitabın kâadını yapanlar yazısını
dizenler nakışını basanlar bu kitabı dükkânında satanlar para verip
alanlar alıp da seyredenler bir de Abidin bir de ben
İstanbul’dan gelip yerleşmiş Paris’e Boğaz sırtlarından
hâlâ sağ mıdır bilmem sağsa iki yüz yaşında filân olmalı
gidip elini öpmek isterdim
varıp gölgesinde yatsak isterdim bu kitabın kâadını yapanlar yazısını
dizenler nakışını basanlar bu kitabı dükkânında satanlar para verip
alanlar alıp da seyredenler bir de Abidin bir de ben
bir
de bir saman sarısı belâsı, başımın.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder