Fuzuli'den bir berceste beyit arz ediyorum muhterem karilerime:
'Beni ağlan, beni kim, üstüme gelmez ölücek
Bir avuç toprak atan bad-ı sabadan gayri'
Kimsesizliğin çok güzel bir örneği olan bu beytin meali şöyledir:' Benim için ağlayın, ağlayın çünkü bu dünyada o kadar kimsesizim, o kadar yalnızım ki, öldüğümde mezarıma bir avuç toprak atmaya gelecek kimsem yok'
Bil vesile , muhterem karilerimin geçmiş ŞEKER bayramlarını tebrik ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder