25 Temmuz 2010 Pazar

KIYMETİN HATRI- KARİN KARAKAŞLI

(...)
Zaten en büyük kayıp da bizim kendimizi her sürgünle birlikte o birarada yaşamın getirdiği kaçınılmaz gönül zenginliğinden mahrum etmiş oluşumuz.Dört bir yanıımz sahipsiz evler,,adı,hakkı teslim edilmemiş yıkık kiliseler,depoya dönüşen,öğrencisiz çığlık atan okullarla çevrili.Gidin anadoluya ve taşı dinleyin..Kaç katmandan konuştuğunu,kaç elden çıkma olduğunu,tanık olduğu acı tatlı günleri.Bahsettiğim ucuz nostalji değil.Kürdü,Türkü,Alevisi,Ermenisi,Rumu sayısız kavim birbirine ne acılar da yaşattı ama,birlikte içinden geçilen o acının sahiciliği bile bugünkü o uğultulu şuursuzluktan daha katlanılırdı.Sonra herşey tabulaştı ve şimdi birbirini doğrudan işitmek giderek daha fazla özel çaba istiyor.

Radikal 2
25 temmuz

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder