31 Aralık 2023 Pazar

 

    Kitaplara girmemiş şiirler gibisiniz:


 SAMİ BEY ŞİMDİ


 NERELERDESİNİZ?


       Ayfer Feriha Nujen




    Herkes kendi derinliğini kendi doldurur, kendiyle doldurur, tabii ama Sami Baydar'ın çocukluğu da ilk gençliği de ve son günleri de yoksullukla doludur. Onun derinliğini yaratan da dolduran da bizim bilmediğimiz, bildiklerimizin yetersiz kalacağı derece ciddi bir yoksulluk ve onun getirdiği bir yalnızlıkla doludur. Hakkında yazılmış hiçbir makalede buna değinilmemiştir.

                                    Sami Baydar

       Düzeltmek için yarını bekleyecekler.

Biliyordum, bir kuş gibi. Oraya sığmazdım, ölmesem.

Şair, "bir kuş gibi oraya" sığmış mıdır şimdi? "Düzeltmek için

yarını bekleyenler" artık düzeltilemeyeceğini hiçbir şeyin,

anlamışlar mıdır peki? Bunu görmek için "beyazı ortaya

çıkarsın" diye toza çevrilen kurşun kütleleri gibi derilere

sineceğiz önce.

        Derine ineceğiz yani, derine! Kalemle kâğıtlara, fırçalarla

 tuvale… Şairin kalbine. Çıkarmak için o cevheri sessizce

 gömüldüğü yerden yüzeye…Sami Baydar, ressam, yazar ama

 benim için önce ve hep "En kaba sözler kuşların içinde kemik"

 derken, dipleri görmüş, kendi kendine konuşurken derine

 inmiş değil, düşmüş ve orada kalmayı "tercih etmiş" bir şair.

 Çünkü ona oyun oynamaya başlayan aklına karşı çıkabilecek

 kadar zeki bir insanken, bunu yapmamış, yapamamış.

       Yapılabilirdi, ama nasıl? Kalbi ve nefsi ezmekten

 vazgeçmekle… Başkalarından önce insanın kendi kendini

 kabul etme cesaretine erişmekle. En kaba sözlerin kuş kemiği

 olması ne kadar da zarif bir öfkenin temsili üstelik değil mi?

       Hem zaten ne kadar kaba olabilir ki, kuşların kemikleri?

 Bu, inceliğin, ince şeylerin ölme biçimi. Henüz üç

 yaşlardayken,  yere yüzükoyun uzanmış kalem tuttuğu o

 günler, bir cam  odanın içinde herkesin onu gördüğünü bilen

biri gibi yaşadı sanki hep.

       Bazı ilgiler gibi bazı ilgisizlikler de öldürebiliyor insanı. İşte

 o  kalem tutuşa hayatım feda olsun! Çünkü kalem; sudan,

 çamurdan, insandan ve arştan da önce yaratıldı, ebede kadar

 "yazsın" ve "çizsin" diye. Yeryüzü böyle incelikle gülümseyen

 ve sesi usul usul ağzından titremeden, dalgalanmadan

 dökülen kaç şairin yaşadığına tanıklık etti?

          Uykuya yatmış bir çiçeğin açılmasıdır yeniden bana son

 kez  bir şey vermeyen, gösteremeyen gökyüzünün tesellisini

 yüreğine gömen bir çiçek, kısacık bir ömürdür. Dilin kendisi

 göze görünmeyen bir şey olduğu için söylenen  sözler insanı

 tatmin etmiyor olabilir. 

     Bu, göze görünen şeylerin  de dosdoğru idrak edildiği ya da

 edileceği anlamına da  gelmez tabii.

      Her şey önce şiirle başlar. Biz insanların büyük bir bölümü,

  Tanrı'nın da dünyayı böyle yarattığına inanmıyor muyuz? 

  O, önce sadece bir görme biçimidir. Çocukça bir bakış. "Şair

   niçin resim yapar?" sorusunu tersinden de sormak lazım, şiir

  içimizde bir resim olarak belirdiğinde ilkin, onu sonra kâğıtlara

  döktüren şey sadece gözler değil, kulaklar da kuşatılsın

 isteğidir, nizam-ı âlemin. Çünkü bu dinlerden bağımsız bir ilahi

 süreçtir.

      Şiir resmin ve resim de şiirin bir parçasıdır, birbirlerini

 anlamlı  kılan o şairane varoluşa borçlanarak çıkarlar ortaya,

 acı  duymanın incelttikçe kırdığı her şey gibi açıklamak için

birbirlerini.

     Şiir, aklın içinden bakan ve her şeyi atomun çekirdeğindeki

 yoğunluğa rağmen berrak bir biçimde gören, görebilen bir

 ruhun uğraşıdır ancak. Vincent van Gogh'un resimlerinde de

 görülmeyen, görünmeyen şeylerin o ruhla yazdığı

 mektuplarda nasıl daha görünür olduğunu hatırlayalım.

Bunu, o mektuplara sırtını dayamış şairlerin şiirlerinde de

 görürüz zaten. Su ya da tinerle inceltilmesi gibi boyanın ya da

 insanın gördüklerini, yaşadıklarını şiirle ifade etmesi de işte

 budur.

      Şiirde, nesirde olduğu gibi resimde de bir retorik elbette ki

 var, yine diyalektiğe ve metafiziğe de dayanan; bir yaratıcı

 olarak  yazıcıların da ressamların da vermek istedikleri

 mesajlar  ulaşması gereken yere varamadığında yaşadıkları

 sarsıntılar  kalıcı ruhsal hastalıklardan biyolojik hastalıklara

 doğru hızla  evrilir ve bunun gerçekten de bilimsel

 açıklamaları var.

     Dünyadan vazgeçmedim mi ben acılarımdan, anılarımdan

saati gelmemiş bir ölüm gibi ayrı mısın benden? 

      Sami Baydar'ın 1980 ve 1990 yılları arasında öğrenimi

dolayısıyla başlayan "İstanbul Dönemi" diye ifade

 edebileceğimiz yılları çok acı bir şekilde son bulmuştur. Bu

 sonu getiren olay anlık bir kriz şeklinde görünüp hayatının ilk

 ve son günlerini geçirdiği Merzifon'a, baba evine, dönmesine

 de neden olan paranoid şizofreni teşhisi almasıdır.

       Bu ve benzeri hastalıklar evet yıkıcı bir kişilik bölünmesi

 şeklinde cereyan eder, fakat Sami Baydar'da yarattığı şey

 kişiliğinin pekişmesi olmuştur. Bazı hastalıklar iyileşmez ama

 insan da restore edilebilir, kişilik bozuldukça, bu bozulmaların

 farkında insanlar varsa etrafınızda ama yoksa bu da onun

 değişkenliğine rağmen ruh hâli değil, doğrudan kişiliğinin

 kendisi olur, kalıcı bir biçimde.

        Delirmekle akli dengesini yitirmesi bir insanın, çok farklı

 şeyler.  Delirmek, bir şeyin farkına varmaktır. O farkına varış,

 "hayat"  denen bu zalim yarıştan geri çekilmektir. Her şeyden

 muaf  olma hakkını kullanmak.






30 Aralık 2023 Cumartesi

 

2024 İÇİN

DİLEKLERİMİZ,

TAVSİYELERİMİZ

Hasan Gürkan


Arkadaşlar, Dostlar, Yoldaşlar,

2024'te Selahattin Demirtaş, Osman Kavala ve bütün siyasi tutsakların özgürlüğü için,

Demokrat, ilerici, sosyalist bütün muhalif siyasi partilerin ittifakı için,

Kürt halkıyla eşit kardeşlik için,

Newroza we pîroz be hevalên min

Halklarımız üzerindeki yasa dışı baskı ve şiddeti engellemek için,

Adalet ve hukuk kisvesi altındaki adaletsizliğe ve hukuksuzluğa son vermek için,

Bütün demokratik kitle örgütlerinin eylemlerinin 

özgürlüğü için,

Bütün gücümüzle birlikte mücadele edeceğiz.

Hepinize kalbi sevgiler..

29 Aralık 2023 Cuma

 

BEJAN MATUR

ŞİİRLERİ

Kadınlar – Her Kadın Kendi Ağacını Tanır

Veda – Aynı Topraklarda – Devlete İnanmak

Kadınlar

Mavi dövmeleri
Ve bitmek bilmez yasların çürük izleriyle
Durup ateşe bakıyorlar.
Rüzgâr estiğinde hepsi ürperiyor
Göğüsleri değiyor toprağa

Ellerinde yanan odunlar taşıyan kadınlar
Siyah kazanların pası çökmüş yaşlılığıyla
Dolaşıp duruyorlar.
Ateşin öfkesi kabardığında
Sesler artıyor.
Orada ateş hiç bitmiyor
Söndürmek bir belâ

Göğüsleri pörsüyen kadınlar
Ellerinin korkunç inceliğiyle
Tutacakları odunların sertliğini düşünmekte
Ve susmaktalar.
Sustuklarında yaşları fark edilmiyor
Toprak kokuyor bağırdıklarında

Nereye yaslanacaklarını unuttuklarından
Gözlerini toprağa bırakıyorlar
Çünkü bulutlar gökte kalıcı değil
En içten

Toprağa veriyorlar kendilerini
Ve kokuyorlar ara sıra



HER KADIN KENDİ AĞACINI TANIR

Sana geldiğimde
Kanatlarını,
Siyah taşlarla örülmüş
O ıssız şehrin üzerinde açacak,
Bulduğum bir ağacın dallarına tüneyecek
Ve acıyla bağıracaktım.

Her kadın kendi ağacını tanır.

Uçtum o gece.
Karanlığın girmeye korktuğu şehri geçtim.
Gölge olmayınca ruh yalnızdı. Uludum.

VEDA

Ne ay ışığı yürüyeceğim,
Ne sessizlik aşk boyunca.

İçimde çırpınan dalganın var ettiği kıyıda
Gömdüm onu
Aşkla.     
DEVLETE İNANMAK


Güllerin bedeninden dikenlerini teker- teker

koparırsan

Dikenleri kopardığın yerler teker- teker kanar

Dikenleri kopardığın yerleri bir bahar filan sanırsan

Kürdistan’da ve Muş-Tatvan yolunda bir yer kanar

Muş-Tatvan yolunda güllere ve devlete inanırsan

Eşkıyalar kanar kötü donatımda askerler kanar

Sen bir yaz güzelisin, yaprakların ekşi, suda yıkanırsan

Portakal incinir, tütün utanır, incirler kanar

Bir yolda el ele gideriz, o yolda bir gün usanırsan

Padişahlar ve Muşlar kanar, darülbedayiler kanar

Muş-Tatvan yolunda bir gün senin akşamın ne ki

Orada her zaman otlar-otlar, ergenlikler kanar

El ele gittiğimiz bir yolda sen gitgide büyürsen

Benim içimde çok beklemiş, çok eski bir yer kanar’

 





24 Aralık 2023 Pazar

 

ANADOLU DİLLERİNDE


YENİ YIL KUTLAMALARI

TÜRKÇE -KÜRTÇE -ERMENİCE – RUMCA- LADİNO -

ARAPCA – ABHAZCA


                                            Selocan, eşi Başak


TÜRKÇE

Selocan, Kavala ve bütün siyasi tutsaklara özgürlük!

“ Sevgiden sırılsıklam /Yangınlanacak aşklar/Çok yakında bir gün /Çok yakında bir

 gün /İnsanlar insan gibi yaşayacaklar.”  Cahit Irgat


                                                      Kavala, eşi Ayşe

KÜRTÇE


Be hevi u daxwaza ku sala nu bibe destpeka azadiyde, demokrasiyeu

 serbestiya zimane me; ez bi van hest u ramanan sersalawe ji dil u can

 piroz dikim.


Bu yılbaşının özgürlüğün, demokrasinin ve ana dilimizin serbestçe

 kullanılmasının başlangıcı olması dilek ve Umuduyla can ü gönülden

 kutlarım.

ERMENİCE


Şınorhavor nor dari yev surp znunt!


Mutlu yıllar ve kutsal doğum!

YUNANCA-RUMCA:


Ευτυχισμένο το 2023! (2023 iyi geçsin)


Καλή Χρονιά! (İyi yıllar)

LADİNO*:


Anyo Bueno, Anyos Buenos (İyi yıllar)


*Türkiye'deki Yahudilerin dili


ARAPÇA
كل عام وأنتم بخير

Yeni yılınız kutlu olsun

ABHAZCA:

AŞIUKS ÇITS YIŞIZNIÜHAZAYT!
yeni yıl kutlu olsun



23 Aralık 2023 Cumartesi

 

KIZILBAŞ GELENEGİNDE UNUTULMAYA YÜZ TUTMUŞ

BİNLERCE YILLIK KADİM BİR DERSİM GELENEĞİ "GAĞAN"

Haydar Buga


Peki nedir bu Gağan? Gağan’da neler yapılır?

Nasıl bir ritüele sahiptir ? Khal Gağan, Unutulmaya Yüz tutmuş kadim Bir Dersim Geleneği;

Khal; ihtiyar, yaşlı anlamına gelen Kırmancki/ Zazaca bir kelimedir. Gağan ise yine Kırmancki/ Zazaca’da Aralık ayına verilen isimdir.

Khal Gağan Dersim coğrafyasında Alevi-Kırmanclar tarafından kutlanan (Sivas, Tunceli, Erzincan, Bingöl, Muş ) günümüze kadar gelebilmiş eski bir gelenektir.


Khal Gağan; eski yılın uğurlanması ve yeni gelen yıla merhaba anlamına geliyor.

Khal Gağan Aralık ayının üçüncü haftasında (21 aralık)başlar ve Ocak ayının ilk haftasına kadar sürebilir. Salı gününden başlayıp üç günlük oruç tutulur.

Üç günlük orucun anlamlarından biri de çetin geçirilecek olan üç ayın (kış) haber verilmesidir. Pir, Mürşit ve Dedelerin olduğu yerlerde Cemler birlenir.


Çocuklar sabah erkenden kalkarlar, en güzel elbiselerini giyinerek Khal Khek (ihtiyar Adam) eşliğinde hediye toplamaya giderler. Toplu bir şekilde, habersizce her evin kapısına giderek; “Gağanê Sıma Bımbarek Bo” (Gağanınız kutlu olsun) diye selamlar ve şarkılar eşliğinde Khal Khek oyununu oynarlar ve hediyelerini alırlar. Hediyeler daha çok badem çekirdeği, ceviz, kuru üzüm, kayısı kurusu, un ,yağ ve benzeri şeyler olur.

Akşama kadar toplanan yiyecekler köyün bir evinde pişirilir, geri kalanlar da yoksul ailelere dağıtılır. Zerfet adı verilen hamur, yağ ve sarmısaklı ayrandan oluşan yemek pişirilir ve yenir.

Evlerde ise Peşâre (bir tür çörek) ve dâne (buğday) pişirilir. Dâne; bir kısmı yenir ve çocuklara dağıtılır, bir kısmı ise ipliğe geçirilerek hayvanların bulunduğu ağılın direklerine asılır. Çeşmelerin kurunlarına atılarak bolluk ve bereketin devamlılığı arzulanır.

Uğranılan evlerde Khal Khek oyunu oynanır. Oyunun aktörleri yaşlı adam kılığına giren Khal, bayan elbiseleri giydirilmiş gençlerden biri olan eşi Fadike ve onları korumakla yükümlü yüzünü soba kurumu, isi ile siyaha boyamış Araptır. Tanınmayacak derece de kendilerini özenle giysi ve kostümlerle kamufle ederler.

Khal Khek’in; koyun yada keçi kılından yapılan ak ve uzun sakalı, eski elbiselerden oluşan kostümü, omuzunda heybesi, elinde asası ve tesbihi bulunur.

Khal Khekin eşi rolündeki Fadike; gözleri dışında yine tanınmayacak şekilde giydirilir. Etek ve eşarp giydirilerek tanınması önlenir.

Arab/Arap ta yüzünü sobalardan elde edilen kurum ile siyaha boyar ve elinde değneği bulunur. “Arab” olarak nitelenen korumacı kişinin görevi; uğradıkları evlerde gençleri kovalayıp Fadike’nin kaçırılmasını önlemek ve sonrasında Fadike’nin bulunmasına ve Khalo Khekin yanına getirilmesine yardımcı olmaktır.

Bulunduktan sonra hediyeler toplanır ve köy evlerinin ziyaretine devam edilir. Evlenerek gelin olarak ayrılan kız kardeş, hala, teyzeler (Zeyi) ziyaret edilir ve onlara yaptıkları işlerden dolayı şükran duyulur.”Bara Zeyi” evden evlenerek ayrılan bayanların hakkı anlamına gelir.

Evlendiklerinde toprak gibi haklar istemeseler de , bu gibi günlerde altın, hayvan vb. gibi değerli hediyeler kendilerine verilir.

Eski bir Dersim–Alevî geleneği olan Khal Gağan bir paylaşım törenidir aynı zamanda. Yoksul olan aileler ve çocukları mutlu etmek, dayanışma, paylaşım…

Eski yılı neşeli bir şekilde uğurlayıp yeni yıla güzel bir başlangıç yapmak amacını taşır “Khal Gağan”.


22 Aralık 2023 Cuma

 

ROSENBERGLER

                                       Ethel ve Julius  

    Ethel Greenglaas Rosenberg ve Julius Rosenberg Amerika Komünist partisi (CPUSA) üyesiydiler. Sovyetler Birliği adına casusluk yapmakla ve atom bombasıyla ilgili bilgiler Ruslara vermekle suçlanıp yargılandılar, suçlu bulundular ve idam edildiler.



ANI

Melih Cevdet Anday

Bir çift güvercin havalansa

Yanık yanık koksa karanfil

Değil bu anılacak şey değil

Apansız geliyor aklıma


Neredeyse gün doğacaktı

Herkes gibi kalkacaktınız

Belki daha uykunuz da vardı

Geceniz geliyor aklıma

Sevdiğim çiçek adları gibi

Sevdiğim sokak adları gibi

Bütün sevdiklerimin adları gibi

Adınız geliyor aklıma


Rahat döşeklerin utanması bundan

Öpüşürken bu dalgınlık bundan

Tel örgünün deliğinde buluşan

Parmaklarınız geliyor aklıma

Nice aşklar arkadaşlıklar gördüm

Kahramanlıklar okudum tarihte

Çağımıza yakışan vakur, sade

Davranışınız geliyor aklıma


Bir çift güvercin havalansa 

Yanık yanık koksa karanfil

Değil unutulur şey değil

Çaresiz geliyor aklıma.




21 Aralık 2023 Perşembe

 

AKIN ÖZDEMİR'İ UNUTMADIK

Atilla Sarp



Akın Özdemir (1945-18 Aralık 1987) i unutmadık,

                                             Akın Özdemir

(Akın Özdemir, benim çocukluk, gençlik arkadaşım, mücadele yoldaşım. Hasan Gürkan )


                                          Akın Özdemir

Babam Terzi Şair (1910-18 Aralık1986) ile yitirilişlerinin tarih örtüşmesi 68 kuşağı gençleri gibi Akın Özdemir adının ve mücadelesinin ailemizde unutulmamasının bir nedenidir.

Akın Özdemir hakkında yazılmayan eksik bir eylem vardır. Bu eylem, "Ziraat Mühendis ve Yüksek mühendisliği" disiplinin kalıcı olmasını sağladığı için önemlidir.

Erzurum Atatürk Üniversitesi Ziraat, Ankara Üniversitesi Ziraat ve Ege Üniversitesi Ziraat Fakülteleri Tarım Bakanlığı'nın "Ziraat Mühendisliğini" mühendislik disiplininden çıkarması üzerine boykot başlatmıştır. "Bizans merkezli" zihniyet, her alanda olduğu gibi "öğrenci boykotları ve işgalleri" alanında, mesleki yanı, öğrencinin kitlesel desteği, yaygın eylemleri olan Ankara ve İzmir eylemlerini yazmaz, eylem olarak görmez, hatta yok sayar. 1965-70 öğrenci eylemlerini "haytacı, anarşist, marjinal, terörcü" gösteren zamanın iktidar politikalarıyla örtüşen bu yok sayma günümüze kadar her alanda bilinçle sürdürülmektedir.

Nedeni açıktır. Kitlelerin ortak istemi doğrultusunda eylemlerin sonuç alacağı gerçeği örnek alınmasın diye gizlenmelidir. Silah, parka, postal, dağa çıkma, banka soyma, denize dökme... 68 kuşağından sonraki gençlere bunlar ezberletilmeli, kitle destekli etkinliklerden, o etkinliklerde yer alan kitlenin tümünün benimsediği "aktif eylemlerden" söz edilmemeli, yargılama konusu bile yapılmamalıydı.

1967 Ankara Üniversitesi Cemiyet Seçimlerinde tanıdığım, arkadaş, yoldaş olduğum Akın Özdemir ile 11 yıl süren yoldaşlık ilişkilerimiz buz gibi bedeninin böğründe ki kurşun yaralarını da temizleyerek yıkadığımız 19 Aralık 1978 yılına değin aralıklı ama kesintisiz sürdü.

Öldürülüşünden kısa süre önce Adana Köy Koop binasında kendisiyle buluşmuştuk. Bir kaç gün önce yakında olan "Ülkü Ocakları" binasını bizzat basmış olduğunu öğrenmiştim. Genel Müdürü olduğu Adako Birlik Binasının olduğu Adana da ki sokakta üç hilalli bayrakların birkaç binada asılı olduğu görmüştüm. Bu durumun tehlikesi konusunda uyarıma gülerek bir şey olmaz diye yanıt vermişti.

Akın gözü kara, cesur, kendisinden beklenmeyen ölçüde kavga etmeyi bilen bir kişi idi.

Özel Okullar Yürüyüşü, NATO ya Hayır kampanyası süreçlerinde tanığı olduğum bu niteliğini bir basketbol maçı sonrasında da görmüştüm. Ziraat Basketbol takımı ile Yükseliş Kolejinin basket maçı sonrası kavga çıkmış, Atatürk Spor Salonundaki zamanın sağ nitelikli öğrenci kitlesi Ziraat Basketbolcularını hırpalamıştı.

Timur Erkman bizlere haber verince Akın Özdemir, Burhan Gürcan, Zekai Bakar olay yerine hızlıca geldik. Dördümüz de parka postallıyız. Elimizde değneklerle kalabalığa giriştik. Kavga çok büyüdü. Olay nedeniyle gelen Toplum Polisleri kavgayı ayırmaya çalışıyor biz onlara da zorluk çıkarıp aradan çekilin diyorduk. Sonunda toplum polislerinin tümü onlarla aramıza barikat kurdu. Biz bir yanda dört kişiydik, öbür tarafta ise çoğunu dövdüğümüz en azından 50 kişi...

Boykotlar başlamıştı. Tarım Bakanlığı önünde çadırlar kurulmuştu. Başbakanlıktan randevu isteğimiz kabul edilmiyordu.

Tarım Bakanlığı'nın Atatürk Bulvarı ile Akay Caddesi arasında (hala kullanılan) yığma tuğladan 4 katlı binası vardı. Kırtasiyecilerden bayramlarda atıldığında sert zemine vurup güçlü patlama sesi çıkaran küçük patlayıcıları aldık. Beşer beşer bağlayarak parkalarımızın cebine doldurduk.

Akın Özdemir, Burhan Gürcan, Zekai Bakar ile birlikte Tarım Bakanlığı nın içine girip dördüncü kata çıktık. Koridorlar öğlen yemeği nedeniyle boşalmıştı. Ses patlangaçlarını ata ata inmeye başladık. Kapalı olduğu için bina her attığımız patlamada deprem olmuş gibi zangır zangır sallanıyordu. Bodrum kattaki yemekhaneye kadar böyle indik, yemekhanede de patlamaları yaptık, herkes dışarı kaçtı. Tarım bakanlığını gençler bombaladı diye başkentte fısıltı yayılmıştı.

"Domatesi in mühendisliği mi olur..,tavuktan böcekten anlamam..." diyen merhum Süleyman Demirel (1924-2015) başbakandı. Çıkardığı kararname "Ziraat mühendisliğini" ortadan kaldırıyor, onu teknik eleman olarak "yevmiyeli personel" statüsünden uzaklaştırıyordu. Uygulama başlamış, diğer mühendis, teknik elemanlar gibi yevmiyeli personel olarak 1100TL aylık alan Ziraat mühendisleri, memur yapılıp 450 TL aylık almaya başlatılmışlardı.

Boykotların esas nedeni bu idi. 60 lı yılların başında en çok tercih edilen okullar arasında olan, mezun olunduğunda iş garantisi ve güçlü bir ücret alan meslek disiplini olduğu için bu okulları tercih eden bütün Ziraat Fakültesi öğrencileri ayaklanmıştı. Ama yetmiyordu. Tarım Bakanlığı ses bombaları ile sallanınca Başbakan da bakan da döküldü.

Süleyman Demirel Moskova ya gitmişti. Yerine "Seyfi Öztürk" bakıyordu. "Cemal Taluğ-Ankara Ziraat Cemiyet Başkanı-Hüsnü Temiz-Erzurum Ziraat Ülkü Ocağı Başkanı-Atila Sarp Ziraat Fakültesi Fikir Kulübü Başkanı" nın oluşturduğu "Boykot Komitesi" nin randevu talebini kabul etti.

Başbakan Vekili Seyfi Öztürk ve Tarım Bakanı Bahri Dağdaş" ile " Boykot Komitesi" arasında ilk maddesinde "Ziraat Mühendisliğini yok sayan Başbakanlık Kararnamesi'nin kaldırılmasının" olduğu 21 maddeli protokol anlamsız olan bir maddesi hariç imzalandı. 3 Ziraat Fakültesi nde boykotlar kalktı...

"AKIN" adı verilen bir Ziraat İlaçları bayisinden sürekli alışveriş yapıyordum. Bir gün alışveriş nedeniyle tanıdığım işyeri sahiplerine neden bu adı tercih ettiklerini sorduğumda soyadları olduğunu söylediler. Ziraat mühendisi olan sahip ve personele "Akın Özdemir" adını duyup duymadıklarını sordum. Hiç duymamışlardı, bilmiyorlardı. Kendilerine kısa olarak boykotları anlattım ve "Akın Özdemir üç arkadaşıyla Tarım Bakanlığını bombalamasaydı, siz Ziraat Mühendisi değil 'agronom' dunuz. Unutmayın, mühendisliği kağıt üzerinde devlet verdi ama o diplomanız Akın Özdemir'ler sayesinde kalıcı oldu" dedim. Bir daha da oradan alışveriş yapmadım.???