Hatıralarımdan
TÖS
GENEL ÖĞRETMEN
BOYKOTU Hasan
Gürkan
Fakir Baykurt
1969 yılı.Tokat Gazi
Osman Paşa Lisesi’nde Türkçe
öğretmeniyim. Kırkbeş yıllık
kadim dostum Doğan Oğuzer
o zaman müdür yardımcısı. Türkiye
Öğretmenler Sendikası TÖS
üyesiyiz. Genel Başkanımız Fakir
Baykurt. Devlet, toplu
sözleşme ve grev Hakkı’mızı tanımıyor.
Sendikamız da, Türkiye
çapında kanunsuz “genel boykot”
kararı aldı.
Doğan Oğuzer
Tokat TÖS’ ün o zamanki başkanı Sabri Kalender,
(Kömüş*
burunlu Sabri). Bir eylem komitesi kurduk. Doğan ve ben
komite üyesiydik. Köyleri dolaştık.
Öğretmen arkadaşlara
boykotu anlattık.
Eylem Tokat’ta yüzde
80’e varan bir başarıya ulaştı. Ertesi
gün valilik Doğan,
ben, Sabri Kalender, Kemal Keleş, Cemal
Deligöz ve şimdi adını
hatırlayamadığım bir arkadaş için açığa
alma kararı verdi.
Ali Faik Cihan
Yanılmıyorsam bir iki gün sonra aybaşıydı. TÖS , bizim
maaşlarımızı Ziraat Bankası aracılığıyla gönderdi. Çok
güzel
bir tesadüf, o gün Tokat’taki devlet memurlarından hiç
birinin
maaşı mal müdürlüğüne gelmemişti.
Doğan’la, Cemal’le
maaşlarımızı görünecek şekilde, gömlek
ceplerimize koyup
TÖS’e gittik. Sendika bahçesi maaşını
alamamış öğretmenlerle
doluydu. Özellikle köylerden gelip aylık
borçlarını ödeyecek,
köye şehirden bir şeyler alıp gidecek
arkadaşlar rahatsızdı.
Doğan’la aralarına dalıp sohbet ettik.
Örgütlü olmanın
önemini anlattık.
‘ İşsiz’ olduğumuz
için ertesi gün Doğan, Cemal ve ben
Trabzon’a gitmeğe karar
verdik. Yolda arkadaşlara
uğrayacaktık ama seyahatimizin asıl
sebebi Ali Faik Cihan’ı
ziyaret
etmekti.
Doğan 1960 darbesi
sırasında ‘askeri emirle’ doğum yeri olan
Alucra’ya ortaokul
müdürü olarak tayin edilmişti. Ali Faik Bey
de o sırada, orada
hâkimdi. Sonradan çok ses getirecek,
kendisini ağır cezada
yargılanmaya götürecek, ”Sosyalist
Türkiye “ kitabını orada
kaleme almıştı. Sosyalist müdür Doğan
da,kitabın
müsveddelerini daktiloya çekmişti.
Yolda arkadaşlara uğradık.
Sonra bir akşam Trabzon’dayız.
Rastgele bir otele girdik.
Resepsiyonda Üç hilal ve bozkurt
resmi. Faşistlerin oteliydi.Geri
dönemedik. Üç kişilik oda tutup,
tedirgin uyuduk. Ertesi sabah
erkenden terkettik oteli. Sabah
kahvaltısı için bir çorbacıya
girdik. Bol etli tavuk çorba içtik.
”Mis gibi tavuk gogayi”
dedi garson.
Doğan Trabzon’u iyi
biliyor. Şehri gezdik. Kişilikli bir
Karadeniz şehri. Telefonlaştık.
Akşam bir meyhanede buluştuk
Ali Faik beyle. Ben yirmi dört
yaşında, zıpır, keskin bir
solcuyum. Doğan beni tanıtıyor:
-Arkadaşım Hasan, Ali Faik
bey.
-Memnun oldum diyor Ali Faik
Bey, elimi samimiyetle sıkarak.
-Ben de memnun oldum, Ali Faik
arkadaş, diyorum.
Adam, benim hıyarlığımı
olgunlukla karşılıyor, elimi tebessümle
sıkmaya devam ediyor.
Masaya oturuyoruz.
Meyhane sahibi, garsonlar Ali
Faik beyi tanıyorlar. Müşteriler,
herkes saygılı. Mezeler, rakı
geliyor.
Çilingir başlıyor. Doğan’la
ikisi de hoşsohbet. Ama benim
derdim başka. Sosyalist Türkiye
kitabını münakaşa etmek
istiyorum. Bana göre sıkıcı, uzun bir
süre sonra, Ali Faik
bey, bana soruyor:
-Hasan, okudun mu kitabı mı?
-Okudum, Ali Faik arkadaş.
-Nasıl buldun?
-Beğenmedim, çünkü bilimsel
değil, hiç Marks’dan, Lenin’den
alıntı yok, dip not yok.
Ali Faik Bey öfkeleniyor:
Alucra’da kafamdan yazdım ben o
kitabı. Doğan daktilo etti.
Marks’ı,Lenin’i, Engels’i nerde
bulacaktım, alaylı bir
üslupla ’Hasan Arkadaş’ diyor
Kızıyorum, ama susuyorum.
Masada suskunluk hakim. Ali
Faik bey, ben size bir Laz
fıkrası anlatayım, diyor. Doğan
gülümsüyor, benim ‘sivri’ bir
devrimci olarak suratım bir
karış. Ali Faik anlatıyor:
“Bu, fıkra sayılmaz,
yaşanmış bir olay. Ama Karadeniz insanının
mantalitesini çok
güzel yansıtıyor.”
Trabzon’da okulların
tatil olduğunda, hem yabancı memur
ailelerinin eşleri, çocukları
,hem de mevsimlik işçiler, vapurla
İstanbul’a giderler. Böyle
bir gün vapur iskeleye yanaşmış
yolcular uzatılan iskeleden
gemiye biniyorlar. Temel, sırtında
yorganı, eşyaları - o dönem
moda olan- çelik yüksek topuklu bir
bürokrat karısının
arkasında. Kadın yürüyüş temposu
aksayınca çelik topuğuyla
temelin cızlaved lastik ayakkabısına
basıyor. Ayağı çok acıyan
Temel
-Uyyyy! diye acıyla bağırıyor.
Memur karısı gayet sakin arkaya
dönüp: -Pardon! diyor.
Temel: Pardon ne sikim olayi.
koydun ayağımın amina!
Güzel bir akşamdı.
TÖS’den sonra
TÖB-DER,EĞİT-DER,EĞİTİM-İŞ, Şimdi EĞİT-
SEN,bizim ta TÖS
dönemine bulamadığımız Hakkı’yı aramaya
devam ettiler.Fakat
örgütlü öğretmen hareketi hala bu devletin
özenle sakladığı
(toplu sözleşme ve grev) Hakkı alçağını
bulamadı.
-------------------------------------------------
*Kömüş: Tokat ağzında
manda
Aralık 2013 Emecik